K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI CZTERECH RODZIN DENNOKWIATOW YCH. 



L9 



strzeni mapa objętej, ale rzadszy od poprzedniego. W Europie nie należą do za- 

 siągu: Norwegija, półwysep Iberyjski, większa część Włoch, Turcyja i Grecyja. 



32. Jaskier pływający, Ranunculus f 1 u i t a n s Lmk, R. peucedanif o- 

 1 i u s Gil, B a t r a c li i u m f 1 u i t a n s Wimm. Brak dostateczny cli dany cli, że- 

 bym mógł nakreślić na mapie najmniej nawet przybliżone granice zasiągu tej ro- 

 śliny. Obie granice zasiągu, północna i południowa, przechodzą po przestrzeni 

 mapą objętej. Roślina to środkowo europejska. Zasiąg od Francyi ciągnie się 

 do środkowej Rossy i i Krymu (Steven). 



Jaskier płyiuający prawie pospolity w Turyngii, dość częsty w okolicach 

 Berlina (Ascherson), im dalej na wschód tern rzadszy. Na Szląsku znanych sta- 

 nowisk kilkanaście, w- Królestwie wskazane jedno: Warszawa (Rostafiński), na 

 Litwie: Wilno(Schmalhausen), na Białorusi Mohilew (Czołowski), w Galicyi 

 Tarnopol, ale Knapp bardzo słusznie nie dowierza temu stanowisku, R. fl nit ans 

 Lmk, wykazany był bowiem w tomie II Sprawozdań Komisyi fizyjograficznej 

 wraz z innemi roślinami, co do których nastąpiło sprostowanie w tomie III. Jas- 

 kier plyiuający w Prusach jest rzadki. Poza granicami naszej mapy na wscho- 

 dzie spotykany w guberni riazańskiej , twerskiej i nowogrodzkiej. Ze względu 

 na te ostatnie stanowiska, kreśląc w tablicy schematycznej liniją ciągłą z zachodu 

 na wschód, nie zatrzymałem się na długości geograficznej Mohilewa, ale przecią- 

 gnęłem liniją do końca. Szerokość zasiągu dałem od Szląska do północnego krań- 

 ca mapy, także ze względu na Nowogród. 



33. Jaskier rutolistny, Ranunculus rutaefolius L. Roślina alpej ska 

 wysokich gór europejskich, zaczynając od Pyreneów. Na przestrzeni mapą obję- 

 tej rośnie tylko w Tatrach w krainie nadalpej sklej (M. 3, a). Rzadki. 



34. Jaskier stopowy, Ranunculus pedatus L. Roślina wschodnio- 

 europejska i azyjatycka. Granica północna zasiągu, zaczynając od Węgier, idzie 

 przez Siedmiogród, Mółdawiją, Podole (M. 2, h), Wołyń, Ukrainę, do guberni kur- 

 skiej. Stamtąd podąża do Syzrania nad Wołgą i dalej do Orenburga. Granica 

 południowa z Węgier kieruje się ku Czarnemu morzu i dochodzi do Krymu, skąd 

 zapewne idzie ku północnemu wschodowi, bo jaskier ten nad Wołgą tylko między 

 Syzraniem i Sareptą był dostrzeżony. Nie wiem czy zasiąg turkiestańsko-dżun- 

 garsko-ałtajski łączy się z europejskim. 



35. Jaskier iliryjski, Ranunculus illiricus L. Linija i na mapie 2, 

 przecinająca Podole i Ukrainę, jest przybliżoną północną granicą zasiągu jaskra 

 iliryjskiego. Poza naszą mapą ku wschodowi granica ta posuwa się do południo- 

 wej części guberni kurskiej, do guberni tambowskiej, ziemi dońskich kozaków 

 i Wołgi. Na zachód nasza linija graniczna przez Bessarabiją, Mółdawiją i Siedmio- 

 gród wchodzi do Węgier, stamtąd do Czech i dalej przez Saksoniją, ku zachodowi. 

 Niedochodząc Francyi, skręca na południe, tworząc granicę zachodnią zasiągu 

 przechodzącą przez Austryją do Włoch. Z Czech wysuwa się ku północy jakby 

 placówka, jedyne szląskie stanowisko: Głogów. Wimmer (1856) wymienia wpra- 

 wdzie Kósling i Głogów, ale Garcke (1885) pisze: „obecnie na Szląsku tylko 

 w Głogowie". Drugą jeszcze dalszą, zupełnie odosobnioną północną placówką 



