K. ŁAPCZTŃSKI. ROŚLINY Z OKOLIC BIAŁEJCERKWI. 



37 



lazną fastowską rozciąga się duży las: Tołsta. Las to, jak wszystkie ukraiń- 

 skie, liściasty, przeważnie dębowy. Miejscowość leśnej przestrzeni urozmaicona •> 

 zwartego lasu niewiele. Najczęściej dęby porozrzucane, jakby na łące stepo- 

 wej, łatwo dostępnej promieniom słonecznym, iskrzącej się różnorodnem kwie- 

 ciem. Wypada o tern pamiętać, inaczej zdziwić może czytelnika, gdy w poniżej 

 zamieszczonym spisie wyczyta, że zebrano w lesie rośliny, nienależące gdzie- 

 indziej do leśnej flory. Ponieważ rośliny z tego jednego tylko lasu do spisu 

 się dostały, więc zamiast: „w lesie Tołście" pisać będę „w lesie' 7 . 



Jadący koleją żelazną z Ustymówki do Białej cerkwi Tołstę ma na pra- 

 wo drogi żelaznej, na lewo zaś, niedojeżdżając. 8 km do stacyi białocerkiew- 

 skiej, widzi pięknie zabudowaną w pobliżu nasypu kolejowego fermę Stani- 

 sławkę. Nazwa to wspomniana w sprawozdaniach Akademii Umiejętności 

 w Krakowie z powodu archeologicznych wykopalisk. Przed ćwierć wiekiem 

 był tu step, fermę stworzył p. Edward Witkowski. Ogród fermy otacza wał 

 i rów. W pobliżu gumna czyli toku, pastewnik czyli lewada, także otoczona 

 wałem, na którym równie jak na wale ogrodowym dużo się roślin chroni. 

 W poniżej zamieszczonym spisie wskazówki: „na wale ogrodowym", „przy to- 

 ku", „na lewadzie", „na polu", „na nasypie drogi żelaznej" i t. p. odnoszą się 

 stale do fermy Stanisławki. Tu bowiem panna Wanda Pła wińska spędziła 

 wakacyje w roku 1888 i zebrała w Stanisławce, w lesie Tołście, w Hiiboczce 

 i na uzińskim stepie parę set roślin kwiatowych, które oznaczywszy spisałem. 

 W zbiorku znajdują się niektóre bardzo ciekawe gatunki, niewzmiankowane 

 dotąd w okolicy Białej cerkwi. Trzeci już raz Pamiętnik Fizyjograficzny zamie- 

 szcza rośliny trudem panny Pławińskiej zgromadzone. 



