BŁOŃSKI , DRYMMER. PUSZCZA BIAŁOWIESKA. 



65 



żmudną pracę przepłókiwania i przeglądania pod mikroskopem zebranych wod- 

 nych roślin w celu naszkicowania następnie możliwie całego obrazu flory wodoro- 

 stów tamtejszych wód. Praca ta ogłoszoną będzie przez p. Raciborskiego w Spra- 

 wozdaniach Komisyi fizyjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie lub 

 w jednem ze specyjalnych czasopism zagranicznych. 



A teraz jeszcze słów parę dotyczących bespośrednio niniejszego spisu. Prze- 

 clewszystkiem znalazły w nim należne miejsce wszystkie gatunki poraź pierwszy 

 dopiero w tych stronach na ostatniej wycieczce znalezione: te zostały oznaczone 

 numerem porządkowym. "Wszystkie inne, bez numeru, były już w roku 1887 zbie- 

 rane i pomieszczone w poprzedniem sprawozdaniu; przytaczam zaś rzadsze z nich 

 powtórnie, gdyż warto jest zanotować nowe ich stanowiska— puszczę Świsłocką 

 lub Ladzką, albo też jaki nowy zakątek puszczy Białowieskiej. Zresztą odnosi 

 się to głównie do grzybów, w pozostałych bowiem gromadach z konieczności mu- 

 siałem być zwięźlej szym. 



W systematyce grzybów znajdzie uważny czytelnik niejednę zmianę w po- 

 równaniu z zeszłorocznym spisem, która musiała wpłynąć odpowiednio i na mia- 

 no wnictwo polskie. Pochodzi to z tej jedynie przyczyny, że postanowiłem dla 

 jedności, niewdając się w bliższy rozbiór tej kwestyi, we wszystkich swoich pra- 

 cach florystycznych trzymać się systematyki, przyjętej przez Kry ptogam en-Mora 

 von Schlesien Ferdynanda Cohna. Otóż ostatni z jej tomów, zawierający grzyby, 

 wychodzi zeszytami w dość dużych odstępach czasu, a wychodzenie to z koniecz- 

 ności odźwierciedlać się musi na odnośnych pracach. 



Co się tycze wreszcie zmian w miano wnictwie polskiem to w szczegółach mówią 

 one same za siebie, tu tylko zrobię tę ogólną uwagę, że zmieniłem użyte w roku ze- 

 szłym zakończenie rodzin, oiue (jakiego używał np. Czerwiakowski w swojem 

 „Opisaniu roślin skry t opłcio wy ch' ' ) na owate, przez większość dziś powszechnie 

 używane. Obok każdej nazwy rodzajowej polskiej zamieszczam, jak w roku ze- 

 szłym, jej autora, jeżeli zaś nazwa przeniesiona została do innego rodzaju, to 

 autora jej podaję w nawiasie; reszta nazw wyjętą została z ust Indu lub też utwo- 

 rzoną przezemnie: te ostatnie oznaczone przez miki. 



Miło mi w końcu wspomnieć imię czcigodnego mykologa profesora uniwersy- 

 tetu padewskiego p. P. A. Saccardo, który pomimo, że już od kilku lat jest zajęty 

 swem wiekopomnem wydawnictwem „S y 1 1 o g e f u n g o r u m o m n i u m h u- 

 c u s q e cognitoru m' ? , nigdy nie odmawiał mi w wielu wątpliwościach swej 

 światłej rady i pomocy. 



Pam. Fizyj. Tom IX. 



Dział UL— 9. 



