86 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Bedłki gromadnie (po kilkadziesiąt — do stu i więcej osobników) rosnące, 

 w nasadzie trzonami niejako się zlewające. Kapelusz mięsisty, lecz cienki, dzwon- 

 kowato wypukły, później niemal zupełnie płaski i tylko pośrodku słabą, wyniosło- 

 ścią opatrzony, o powierzchni nieco falistej, wilgotnej, z łatwością wodą nasiąka- 

 jący, barwy szaropopielatej, ku brzegowi jaśniejszy i z początku włókierikami 

 okryty. Trzon pełny lecz wkrótce nieco drążejący, 8—16 cm wysokości, a 5—8 

 (—10) mm grubości dochodzący, pogięty i koło osi skręcony, włóknisty i brózdo- 

 wany. Blaszki nierównej długości, w nasadzie nieco gałęziste, zbiegające lub do 

 trzona przyrośnięte, szerokie, dość ściśle stojące. Zapach przyjemny, słaby. 



Bedłkę gromadkową znalazłem na ziemi w lesie mięszanym w puszczy Świ- 

 słockiej, o kilka wiorst od uroczyska Oszczep. 



144. Ag. platyphyllus Fr., B. szcrokoblaszkowa. 



145. Ag. pruinosus (Lasch.), B. szr omasta. 



146. Ag. c y a t h i f o r m i s Schaeff., B. lejkowata. Wraz z odm. błoniastą 

 (v a r. m e m b r a n a c e u s Fr.). 



117. Agaricus (Clitocybs) Eismondii nov. sp. Bedłka Ejsmonda. *). Hed- 

 wigia 1889, zesz. IV. 



Pileus e convexo plano-infundibuliformis, obtuse umbonatus, car- 

 nosus, tenuis, disco compacto, non hygrophanus, siccus, subnitens, albus, 

 centro lutescens. Stipes aeąualis, basi leviter incrassatus, albus, fibro- 

 sus, striatulus, sąuammulis atris exasperatus. Lamellae confertae, ad- 

 natae vel adnato-decurrentes, albae. — Odor acidulosus. 



Inter folia decidua in silva frondosa (Białowieża in Lithuania), 

 Septembri 1888 lectus. 

 Kapelusz pępiasty, wklęsły, około 8 cm średnicy mający, pośrodku mięsisty, 

 gładki i suchy, słabo połyskujący, biały i tylko w samym środku żółtawy. Trzon 

 równej grubości i dopiero u dołu nieco zgrubiały, giętki, włóknisty, wewnątrz 

 gąbczasto-biały, delikatnie brózdowany, czarnemi łuseczkami okryty. Blaszki 

 cienkie, gęsto stojące, do trzona przyrośnięte lub po nim zbiegające, białe. Zapach 

 stę cliły, kwaśny. 



Znaleziony na ziemi w lesie wśród opadłych liści, wpobliżu uroczysk^ 

 Oszczep. 



148. A. melaleucus Pers., B. czarniawa. 



149. A. albus Schaeff., B. biała. 



150. A. a 1 b e 1 1 u s Fr., B. biaława. 



151. A. s u 1 p h u r e u s Buli., B. siarkowa. 



152. A. saponaceus Fr., B. popielata. 



153. A. rutilans Schaeff., B. czerwonozłota. 



*) Gatunek ten nazwałem na cześć zasłużonego florysty naszego p. Antoniego Ejsmonda, 

 któremu zawdzięczam zamiłowanie swoje do botaniki od lat najmłodszych— i z którym wspólnie 

 na wycieczkach botanicznych spędzone chwile do najprzyjemniejszych wspomuień mego życia za- 

 liczam. 



