FR. BŁOŃSKI. CONSPECTUS MUSCORUM POLONIAE. 



121 



jeszcze 6 z jego „Histoire des plantes c^Europe et etrangh es u (t. III Lyon 1806). 

 Są one owocem późniejszej wycieczki (1782) autora, mieszkającego już podówczas 

 w Lyonie, swem rodzimi em mieście. 



Tak więc Kluk i Gilibert odkryli razem dla Królestwa przeszło 82 gatunki, 

 z który cli ostatni poraź pierwszy około 10. 



Po tych pierwszych początkach, zrobionych jeszcze na schyłku zeszłego 1 

 wieku, można się było spodziewać, że ta gałąź naszego przyrodoznawstwa pój- 

 dzie odtąd szybszym krokiem po utorowanej już uprzednio drodze. Stało się jed- 

 nak nieco inaczej. Kilku bowiem skądinąd wielce zasłużonych botaników, którzy 

 zajmowali się między innemi w różnych okresach czasu zbieraniem i badaniem ro- 

 ślin zarodnikowych, czy to dla braku odpowiedniego czasopisma, czy też dla ja- 

 kichkolwiek innych powodów, nie ogłosiło drukiem zebranych przez siebie matery- 

 jałów, zrobiwszy tym sposobem nauce polskiej dotąd nie odzyskaną stratę. Ła- 

 two się domyślić, że mam tu na myśli przedewszystkiem M. Szuberta (1787—1860) 

 prof. Uniwersytetu Warszawskiego, oraz jego ucznia Wojciecha Jastrzębowskie- 

 go (1799— 1882), z których szczególniej ostatni położył mimo to niezrównane za- 

 sługi na polu naszej florystyki kwiatowej. Jeszcze bogatsze zapewne materyjały 

 do flory mchów Królestwa przesunęły się przez ręce prof. Jerzego Alexandrowi- 

 cza, oraz prof. Tytusa Chałubińskiego podczas długoletniej ich działalności. Ta- 

 trom możemy zazdrościć, że zdołały one tak przywiązać do siebie prof. Chałubiń- 

 skiego, że poświęcił im znaczną część swojego życia i zapomniał o skromnych 

 wzgórzach i równinach Kongresówki. Bo jakżeby też wysoko stanęło nichoznaw- 

 stwo krajowe, gdybyśmy obdarzeni zostali przez niego podobneni dziełami, jakie- 

 mi dziś słusznie chełpić się mogą Tatry *). 



Trudno tu nie wspomnieć o jeszcze jednym uczonym polskim, mianowicie 

 prof. Edw. Strasburgerze, który podczas pobytu w r Warszawie poświęcał się ba- 

 daniu mchów. Szkoda jednak, że zwróciwszy później swój umysł w inną dziedzi- 

 nę, nie zostawił po sobie wspomnienia na kartach fizyjografii. 



W takiem położeniu znajdowało się mchoznawstwo krajowe do r. 1881, kie- 

 dy wyszedł pierwszy tom Pam. Fizyj. Znalazł się w nim spis mchów i innych 

 roślin zarodnikowych, zebranych (w latach 1877 i 1879) w Królestwie Polskiem 

 przez Dr. Kazimierza Filipowicza, odkrywający dotąd nieznane skarby naszej 

 flory. Po nim w r. 1884 B. Eichler pomieścił obfitujący w rzadkie gatunki spis 

 mchów z okolicy Międzyrzeca. Jeżeli do tego dodamy wiadomość o namurniku 

 górskim (Homalothecium P h i 1 i p e a n u m), znalezionym przez Ferdy- 

 nanda Karo w Olsztynie **), oraz o 6 nowych nabytkach flory bryologicznej , od- 

 krytych przezemnie w górach Świętokrzyskich ***), to będziemy mielr cały dotąd 

 zebfany i drukiem ogłoszony materyjał do flory mchów Królestwa. 



*) Grimmiae tatrenses. Pam. fiz. t. II 1832. Enumeratio muscorum tatrensium. Pam. 

 fiz. t VI. 1886. 



**) Pam. t. I. fiz. F. Karo. Flora okolic Częstochowy. 



***) Pam. fiz. t. VIII. Fr. Błoński. Dodatek do monografii wątrobowców Królestwa Pol- 

 skiego, str. 384 i 385 



Pam. Fizyj. Tom"|IX. 



Dział III —16 



