122 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Tu należy wspomnieć, że przed kilku laty zbierał mchy w okolicach War- 

 szawy St. Dawid, podówczas stndent wydziału przyrodniczego, pracując nad kon- 

 kursową rozprawą: „O mchach okolic Warszawy", ogłoszoną przez Uniwersytet 

 Warszawski. Eozprawa ta nagrodzona medalem złotym nie została nigdzie wy- 

 drukowana. Ponieważ miałem sposobność przejrzeć zebrany przez p. Dawida 

 zielnik, mogę kilka słów o samej pracy powiedzieć. Autor w przeciągu jednego 

 roku zebrał 87 gatunków, przeważnie w najbliższej okolicy Warszawy (Ogród bo- 

 taniczny, Łazienki, Wierzbno, Marymont, Bielany, Powązki, Wola i t. d.); pomię- 

 dzy niemi kilka rzadszych, np. rokiet błotny (Hypnum p a 1 u s t r e), rokiet pie- 

 rzasty (H. C r i s t a C a s t r e n s i s), rokiet zwodniczy (H. f a 1 1 a x ? *), krótkosz 

 Sztarka (B r a c h y t h e c i u m S t a r k i i), sznureczniak pełzający (P 1 a t y g i r i u m 

 r e p e n s), miecherę pierzastą (N e c k e r a p e n n a t a), merzyk znamienny (M n i u m , 

 insigne), opończyk pospolity (Encalypta vulgaris), zwójek kędzierzawy 

 (B arb ul a tortuosa). Z zebranych przez Dawida 87 gatunków ja mam 

 w zielniku 86, nietylko z tych samych pobliskich lecz i dalszych miejscowości pod 

 Warszawą; pozostaje do odszukania jeden zwójek kędzierzaiuy, znajdowany przezeń 

 w Wierzbnie. 



Co się tyczy wreszcie moich zbiorów, to pochodzą one zarówno ze środkowej 

 części Królestwa (okolice równinowe), jakoteż z południowej (okolice wzgórkowate 

 lub górzyste). Te ostatnie głównie dostarczyły kilkunastu nowych nabytków 

 dla naszej flory, z których 6 wierzchołkozarodniowych odkryłem w r. 1888 

 w górach Świętokrzyskich, 10 zaś bocznozarodniowych w części pod Warszawą 

 (1885), w części w Złotym Potoku, Częstochowie, Mokrem pod Stąporkowem 

 (1889) i Łysych górach (1888 i 1889). 



Z bocznozarodniowych należą tu: rokiet mięszano-płcioiuy (H y p n u m p o 1 y- 

 gamum B. S.), rokiet rdzawy (H. ochraceum Wils.), rokiet prostolistny (H. 

 pseudostr aminę urn C. Muli.), rokiet łąkowy (H y p. p r a t e n s e B. S.), krót- 

 kosz piórkowaty (B r a c h y t h e c i u m plumosum B. S .), krótkosz odgięty (B r a - 

 chythecium reflexum B. S.), tęposz Kocha (Ambly stegium Kochii 

 B. S.), tęposz rzeczny (A. fluviatile Schimp.), różnorost biczykoiuaty 

 (Heterocladium heteropterum B. S.), oraz moczar a wloskowata (D i c h e - 

 lyma capillaceum B. S.). Rozumie się, że jest to tylko część tego, co jesz- 

 cze pozostaje do odkrycia. Dodam nawiasowo, że odkryć tych spodziewać się 

 można najprędzej w południowo-zachodnim zakątku Królestwa, oraz w Lubel- 

 skiem, niemówiąc już o niezbadanych zupełnie północnych krańcach. 



Ażeby powziąć dokładniejsze wyobrażenie o tern, jak dużo jest jeszcze u nas 

 do zrobienia w tej dziedzinie, przytaczam wszystkie stanowiska, na jakich dotąd 

 były u nas zbierane mchy: 



Ks. Kluk: województwo Podlaskie, Mazowieckie i pobliższe części Litwy. 



J. E. Oilibert: okolice G-rodna w promieniu 6 milowym (a więc i część powia- 

 tu augustowskiego). 



Dr. K. Filipowicz: 



pow. warszawski: Warszawa i okolice (Łazienki, Bielany, Natolin), 



*) Zdaniem mojem jest to mylnie określona przez St. Dawida odm. tęposza nurzającego się 

 (Amblystegium irriguuia var. s p i n i f o 1 i u m), rosnąca pud Warszaw- jedy- 

 nie w Wierzbnie. 



