FR. BŁOŃSKI. CONSPECTUS MUSCORUM POLONIAE. 



141 



ttzęd III. jŁndreaeaceae. JXaleiliny. 



Drobne skalne mchy, w małych brunatnawych lub czarniawych darninkach 

 rosnące. Pędy sztywne, lecz kruche, widełkowato rozgałęzione i gęsto ulistnione. 

 Puszki wierzchołkowe, krótkoszczecinowe, w podstawie pochewką otoczone, pę- 

 kają czterema podłużnemi szparkami, niedochodzącemi do nasady ani do wierz- 

 chołka puszek. Czepiec czapeczkowaty, krótki. 



Mzęd IV. Sphągnaceae. Torfowce. 



Mchy w dużych pulchnych darniach na bagnach i torfowiskach rosnące. Ło- 

 dyga okryta okółkowo (po 3 — 7) stojącemi gałązkami, ku dołowi odgiętemi, z któ- 

 rych wierzchołkowe są krótsze i zwykle wzniesione, główkowato-czubate. Liście 

 łuseczkowate, bezżeberkowe, z jednej warstwy komórek dwojakiego kształu zło- 

 żone: większych rombowych, bezbarwnych i bezzieleniowych, opatrzonych okrągłe- 

 mi otworami i pierścieniowatemi lub śrubo watemi zgrubieniami, oraz mniejszych 

 wąskich, zieleń zawierających. Puszki wierzchołkowe, właściwej szczeci nie 

 posiadają, lecz opatrzone są trzoneczkiem (t. zw. ps eudopodium), przedsta- 

 wiającym wydłużoną i szczeciowato przekształconą górną część gałązki zarodnio- 

 nośnej, otwierają się wieczkiem. Rąbka i czepca brak. 



