184 



DZIAŁ III. BOTANIKA 



pukłein brodawką, zakończoneni i pierścieniu szerokim, ą . Lipiec, Sierpień 

 (rzadko). (Mz. Wzg.) Góry. 



Porasta kamienie w górskich strumieniach się nurzające. 



Odkryty przezemnie dla flory Królestwa w Lipcu 1889 r. w Złotym Potoku, 

 gdzie rośnie na mokrych skałach wapiennych przy źródłach wraz z odmianą c. 

 subsphaericarpum poprzedniego gatunku oraz krótkoszem strumieniowy^ 

 (Brachy thecium rivulare). 



**** Acutifolia. Liście ostrokoń czyste, jednostronne, sierpowate, 

 lub wiórkowato skręcone. 



f Podr. Gfanidiun. Pędy płasko rozgałęzione, \g ę s t o i jednostajnie 

 grzebieniasto pierzaste, licznie blaszkowatemi wyrostkami okryte. Liście 

 wiórkowato skręcone, jednostronne, bezżeberkowe lub niewyraźnie pod- 

 wój nożeberkowe. Mchy dwupienne. 



18. Hypnuan Crista Castrensis L. Rokiet pierzasty. 



(Ptilium Sull.). 



Darnie tęgie, żółte. Pędy do 20 'cm długości dochodzące, wzniesione, 

 rzadko leżące, bez kosmków. Liście łodygowe szerokolancetowate, długiem sierpowa- 

 tern ostrzem zakończone, od p o ł o w y do wierzchołka d r ob n o - p i ł k o w a u e, g ł ę- 

 boko brózdowane, prawie bezżeberkowe, komórek skrzydełkowych prawie 

 że niema; blaszkowate wyrostki liczne. Puszka na 5 cm długiej szczecinie osadzo- 

 na, podłużniewalcowat a, zgięta o wąskim pierścieniu i stożko watem wiecz- 

 ku. 2j,. Czerwiec — Wrzesień (nie wszędzie). Mz. Wzg. Góry. 



Przytrafia się na ziemi w lasach niezbyt wilgotnych. 



Grodno (Gilibert); Ułęż; Ojców (Filipowicz); Międzyrzec (Eichler); Filipów 

 (Englert); Ostrowy (Bogdanowicz); Biała, Pratulin, Woroniec (Kwieciński); War- 

 szawa (Kawenczyn, Wawer, Miłosna, Ząbki, Jabłonna, Młociny, Otwock): Woło- 

 min; Kałuszyn, Mienia, Otwock; Ląck, Góry; Burzec; Miłonice; Lubno; Soborzy- 

 ce; Końskie; Lyse góry: Św. Krzyż; Mekłań, Piekło (Bł.). 



19. Hypnuin iiioliuscimi Hedw. Rokiet piórkowaty. 



Barnie do poprzedniego gatunku podobne, lecz drobniejsze, pulchniej sze, 

 źółtawo-zielone. Pędy do 10 cm długie, zazwyczaj leżące, mniej regular- 

 nie pierzaste, wiązkami kosmków okryte. Liście łodygowe zbiegające, 

 w nasadzie szerokie, odraz u w długi lancetowaty, zwykle sierpo waty wierz- 

 chołek wyciągnięte, dookoła drobnopiłkowane, niefałdowane, 

 prawie bezżeberkowe; komórki skrzydełkowe czworoboczne, nie pękate; blaszko- 

 wate wyrostki jajowate. Puszka na 1—2 cm długiej szczecinie osadzona, krót- 

 ko -jaj o wat a, o wieczku stożko watem, i szerokim pierścieniu, Maj —Sier- 

 pień (rzadko). Mz. Wzg. Góry. 



Bośnie na wilgotnych skałach i gruncie wapiennym, czasem nawet w rowach 

 i na bagnach; dość rzadko. 



