190 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



28. tlypniiiift aduncum Hedw. Hokiet zakrzywiony. 



(Amblystegium B. S.). 

 Kluk, Dykcyjonarz t. II M 672 Hypnum aduncum. 



Darnie zielone lub żółta wo-zielone, bez połysku. Pędy 10—40 cm dłu- 

 gości dochodzące, cienkie, wzniesione, mało gałęziste, nieprawidłowo p ie - 

 rzast e, Liście łodygowe luźno ułożone, sierpów ato-jednostronne, 

 podłużnie lancetowate, w długi pogięty wierzchołek wyciągnięte; żeberko długie; 

 komórki środkowej części liścia p o d ł u ż n i e 6 - k ą t n o - c z w o r o b o e z n e; 

 skrzydełkowe wyraźnie odgraniczone, duże, bezbarwne. 

 Puszka na 5 cm długiej szczeci osadzona, podłużnie walcowata, zgięta, o szerokim 

 pierścieniu i wieczku wypukłem, krótkokończystem. 2J,. Maj, Czerwiec (zazwy- 

 czaj obficie). Mz. Wzg. Góry. 



W rowach, na bagnach, łąkach, polach mokrych, dość pospolicie. Grodno 

 (Gilibert); Kałuszyn; Warszawa: Babice, Sieraków; Niekłań (BŁ). 



var. b. KmlWi Schimp. odm. prosto! Istna. Darnie z wyglądu do A m b 1 y s t. 

 riparium podobne. Pędy leżące lub powstające, słabo gałęziste. 

 Liście łodygowe dookoła odstające, prawie proste albomniej lub 

 więcej sierpowate i nieco jednostronne, jaj o wato-lanceto wa- 

 tę, długokończyste, o żeberku do połowy liścia dochodzącem; komórki nasadowe 

 węższe. — W rowach, na bagnach. Międzyrzec (Eichler); Biała (Kwieciński). 

 Warszawa (Mokotów, Wilanów, Miłosna, Ząbki, Babice, Sieraków); Kałuszyn; 

 Lucień; Lubno (Bł.). 



var. c. intermedium B. S. odm. pośrednia. Pędy wydłużone, skąpo i nie- 

 prawidłowo pierzaste. Liście łodygowe nader zmienne, jajowato-lance- 

 towate, krótko lub długokończyste, n i e co jednostronne; liście gałąz- 

 kowe dolne jajowate (jak i u głównej formy), krótkokończyste, bezżeberkowe; 

 wyżej położone lancet o wate, nieco sierpowate, krótkożeberkowe, 

 wierzchołkowe zaś podłużnie lancetowate, długo i ostrokończyste, p r a- 

 w i e prost e. — Rośnie pospolicie obok głównej formy. Warszawa, Ułęż (Fili- 

 powicz); Mekłań (Bł.). 



var. d. polycarpum B. S. odm. wielozarodniowa. Pędy leżące, cienkie, 

 więcej gałęziste, luźno ulistnione. Liście łodygowe odgięte, szczególniej 

 wierzchołkowe sierpowato-jednostronne, słabo połyskujące, 

 zielone, szerokojajowate lub jajowatopodłużne, wąskim lancetowatym wierzchoł- 

 kiem zakończone; liście gałązkowe mniejsze, węższe, s i e r p o w a t o - j e- 

 dnostronne. Komórki nasadowe węższe. Puszki zazwyczaj liczne.— Na 

 ziemi piaszczystej, mokrej, na sapiskach. 



* [Dolina Kościeliska w Tatrach (Chałubiński).] 



var. e. gracślescens Schimp. odm. wysmukła. Darnie nieco do drobnych form 

 Hyp. vernicosum podobne, pulchne, żółtawe. Pędy cienkie, prosto- 

 stojące, pierzasto-gałęziste, o gałązkach wierzchołkowych dłuższych. 

 Liście drobne, odstające, jednostronne, silnie odgięte lub sierpowate z nasa- 

 dy sercowato-jajowatej wąskolancetowate, o wierzchołku pogiętym; żeberko za 



