O CHRZĄSZCZACH KRAJOWYCH. 



II. 



RODZINY PSELAPHIDAE I SOYDMAEIID AB, 



przez Fryderyka Osterloffa. 



Wszystko to, co sie kryje przed wzrokiem badacza, unika jego kontroli i usi- 

 łuje zasłonić* się różnemi sposobami i trudnościami, jednem słowem wszystko to, co 

 jest tajemnicze więcej właśnie wzbudza ciekawości niż rzeczy jawne i łatwo 

 dostępne. 



Eodzina pselafów składa się z chrząszczyków drobnych i najdrobniejszych, 

 a tern samem przedstawia zadanie trudne i mało przystępne pod wszelkiemi wzglę- 

 dami. Z ich sposobu życia tyle nam tylko wiadomo, że one przeważnie przeby- 

 wają w miejscach gdzie butwieją szczątki roślinne, jako to: pod kamieniami, deska- 

 mi, opadłemi liśćmi, pod suchą murawą, pod mchem i korą, a często także w mro- 

 wiskach. Wiadomo dalej, że pselafy wychodzą głównie w nocy na żer i wtedy 

 uganiają się żwawo za molikami i t. p. maleńkiemi tworami. 



Samo zbieranie tych drobiazgów jest już bardzo mozolne. Grzebanie w je- 

 sieni i z wiosny pod mchem i opadłemi liśćmi, a w końcu lata pod korą i kamienia- 

 mi, a nadewszystko w mrowiskach, wymaga dużo cierpliwości i zabiera wiele cza- 

 su; wysiewanie zaś z mchu, suchej darniny, liści i mrowisk jest pracą niełatwą, 

 tern więcej, że się to wszystko wykonywać musi w pozy cyj ach uciążliwych. Trze- 

 ba więc być młodym, cierpliwym i bardzo zamiłowanym, a przy tern wszystkiem 

 niezbędny jest wzrok doskonały. 



Najważniejszą zaś a przytem najmozolniejszą pracą przy tych drobnych isto- 

 tach jest ich określanie czyli determinowanie. Lupa i mikroskop są nieodzowne, 

 a obok tego i dobre dzieła odnoszące się do tego przedmiotu. Czynności te są na- 

 der trudne i żmudne, a obok tego niekorzystne dla wzroku. 



Dla tego w zbiorach entomologicznych działy podobne stanowią prawdziwą 

 ich okrasę. 



Pokrewna pselafom rodzina pałeczników, Ckwigericlae, żyje wyłącznie w mro- 

 wiskach i przedstawia dziwny stosunek między temi dwoma tworami, tak zupełnie 

 P*m. Fiayj. Tom IX. Dział III. — 32. 



