A. WAŁECKI. PRZYCZYNEK DO NASZEJ FAUNY ICHTYJOLOGICZNEJ. 



281 



Długość głowy mniejsza od y 4 długości całkowitej; płetwy piersiowe osadzo- 

 ne na karku bardzo mięsistym, szeroko zaokrąglone, dosięgają 3 lub 4 promienia 

 płetwy grzbietowej drugiej; płetwa brzucho wa dosięga do otworu odbytowego. Na 

 płetwie grzbietowej pierwszej plama czarna duża. 



Pł. pierś. 17— 19 pł. grzb. 1-sza 6— 2-ga 1,15— 18 pł. og. 6 



Pł. brzu. 1,10,1 pł. podog. 1,13—16 



Łusk wzdłuż ciała 52— 55 wpoprzek ciała 17—18. 

 Długość całkowita 100—200^. 



Babka śniadogłowa, dla której równie stosownąby była nazwa barczystej 

 należy do gatunków rosiej szych, miewa do ośmiu cali długości; kształtem zwięzła, 

 wałkowata, ku tyłowi ciała miernie szczuplejąca. Szerokość głowy równa, lub 

 nieco większa od jej wysokości, odległość od siebie oczu równa średnicy oka, u zu- 

 pełnie dorosłych nawet nieco większa,— na wierzchu głowy łuski zachodzą między 

 oczy, lecz z boków nie dochodzą do tylnego brzegu oczodołów, łuskami są również 

 pokryte górna część okryw skrzelowych, nasada płetw piersiowych i znaczna część 

 podgardla. Na ciele łuska dość duża, gruba a miękka, wzdłuż linii bocznej łusk 

 52 — 55, wpoprzek ciała łusk 17— 18, na trzonku ogonowym łusk 8— 9. Płetwy pier- 

 siowe są osadzone na szerokim i poduszkowato wydatnym barku, szeroko wachla- 

 rzowate, dosięgają do podstawy 2-go, lub 3-go, rzadziej 4 -go promienia płetwy 

 grzbietowej drugiej; płetwa brzucho wa dosięga do otworu odbytowego; płetwa 

 grzbietowa 2-ga na całej długości prawie równo wysoka, płetwy podogonowej wy- 

 sokość ku tyłowi nieco wzrasta, obie po przygięciu dosięgają nasady płetwy ogo- 

 nowej; brzeg tylny ogonowej słabo zaokrąglony. 



Barwa ciała jak u innych niejednakowa, w różnych odcieniach, rudawym, 

 ciemno-burym, szara, nieregularnie ciemniej marmurkowana. Głowa zwykle ciem- 

 na, usta czarniawe, boki ciała ciemno-plamiste; niekiedy bywa całkowicie czarny, 

 jestto G. melanio Pall. Płetwy są wogóle ciemne i mocno pstre, na płetwie 

 grzbietowej pierwszej znajduje się prawie zawsze plama czarna duża, na dwu 

 ostatnich promieniach aż do tylnego brzegu płetwy leżąca. Plamę tę uważają za 

 charakterystyczną dla tego gatunku. 



Babka śniadogłowa żyje nietylko w morzu Czarnem, lecz także we wszyst- 

 kich rzekach do niego wpadających i należy do pospolitszych gatunków. Kessler 

 świadczy, że się znajduje w Dnieprze, Bohu i w Dniestrze, — w Dnieprze aż do 

 Ekaterynosławia, w Dniestrze aż do Mohyłowa. Na zasadzie wskazówek Belkę- 

 go, wprawdzie niewystarczających do niewątpliwego rozeznania gatunku, przy- 

 puszczać można, że trzy roślejsze gatunki babek mianowicie: G. melanosto- 

 mus, G. f 1 u v i a t i 1 i s i G. Kessler i znajdują się w Dniestrze aż do Ka- 

 mieńca Podolskiego tudzież w Smotryczu. 



3. Cr. fluviaf ilis Pall. (non Bonelli). Babka szczupła. 



Gobius fluviatilis Pall. Zoogr. III. p. 162. — Kessler P. 



Kij.str. 13 (1856). -Kessler R. Czerń, i Kasp. mor. str. 259, (1874).— 



G. 1 a c t e u s Nordm. F. pont. p. 430 pi. 10 fig. 3 (var. alba). — G. n i- 



g e r Eichw. Zool. spec. III p. 75 (var. nigra). 

 P aro. Fizyj. Tom IX. Dział III. —36 



