A. WAŁECKI. PRZYCZYNEK DO NASZEJ FAUNY JCHTYJO LOGICZNEJ. 



283 



4. G. Kessleri. Babka dum, luielkoglowa. 



G o b i u s Kessleri Giinther Catalogue Mus. III p. 553. — GL piaty- 

 r o s t r i s Nordmann (non Pallas) F. pont. pl. 24 fig. 1. — G. piat y- 

 rostris Kessler F. Kij. (1856), str. 17.— G. Kessleri Kessl. R. 

 Czerń, i Kasp. mor. str. 277 (1874). 



Głowa duża, płaska, długość jej większa od y 4 długości całkowitej, szerokość 

 znacznie większa od wysokości, odległość od siebie oczu prawic równa średnicy 

 oka. Płetwa grzbietowa druga na całej długości prawie równo wysoka, płetwy 

 podogonowej wysokość ku tyłowi jednostajnie wzrasta, płetwa brzuchowa nie do- 

 sięga o wiele do otworu odbytowego. 



Płetwy piersiowe 18—19; grzbiet. 1-sza 6; 2-ga 1,16 — 18; ogon. 6. 



Płetwy brzuchowe 1,10,1 podogonowa 1,13 — 14 14 



5 



Łusk wzdłuż ciała 70 — 75, wpoprzek 21 — 23. Długość całkowita 120— 

 2lQmm. 



Najokazalszy gatunek z pomiędzy babek słodkowodnych. Głowa duża, cia- 

 ło w przodzie znacznie grubsze, ku tyłowi jednostajnie szczupłej e. Długość gło- 

 wy mieści się w długości całkowitej 3 2 / 3 razy tj. stanowi 0,27. Odległość od sie- 

 bie oczu u osobników zupełnie dorosłych dorównywa średnicy oka; na wierzchu 

 głowy granica ułuskowania nie dochodzi do oczu, okrywy skrzelowe do połowy są 

 okryte łuskami, mniej wyraźnie są pokryte nasady płetw piersiowych i tylna część 

 podgardla. Błona podskrzelna szeroka, w niej po każdej stronie promień 4-ty 

 opatrzony jest wyraźnie wystającym języczkiem błoniastym. Odległość otworu 

 odbytowego od końca pyszczka jest znacznie mniejsza, niżeli od końca płetwy ogo- 

 nowej, długość trzonka ogonowego od końca podstawy płetwy podogonowej do na- 

 sady płetwy ogonowej równa Yio długości całkowitej. Łuska na ciele stosunko- 

 wo drobna, wzdłuż linii bocznej łusk przeszło 70, wpoprzek ciała przeszło 20, 

 przy końcu trzonka ogonowego łusk 10—11. Płetwy piersiowe dosięgają podsta- 

 wy promienia 3-go płetwy grzbietowej 2-ej, płetwa brzuchowa nie dosięga do 

 otworu odbytowego, płetwa grzbietowa na całej długości prawie równo wysoka, 

 płetwa podogonowa w tyle wyższa niż w przodzie, płetwa ogonowa mocno zaokrą- 

 glona. W płetwie grzbietowej 1-ej nitkowate wierzchołki promieni wystają daleko 

 za brzeg błony. 



Barwa brudno lub rudawo-szara, z mniej lub więcej wyraźnemi plamami 

 wzdłuż boków, przy nasadzie płetwy ogonowej plama czarniawa trójkątna i dwie 

 plamy białe jak u babki małej, od której różni się bardzo wzrostem, kształtem cia- 

 ła i głowy, a nadewszystko drobnością łuski. Podgardle i brzuch żółtawe, lub bia- 

 ławe, płetwy wszystkie, nawet brzuchowa, upstrzone. 



Babka wielkogłowa żyje przeważnie, może nawet wyłącznie, tylko w wodach 

 słodkich; chociaż niezbyt liczna, znajduje się we wszystkich rzekach czarnomor- 

 skich, w znacznych nawet odległościach od morza. Według Kesslera jest w Dnie- 

 prze do Ekaterynosławia, w Bohu do Wozniesieńska, w Dniestrze do Mohylowa, 



