284 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Poszukiwania dalsze wykażą, zapewne znacznie obszerniejsze jej rossiedlenie. 

 Wzmianka Belkiego, w Spisie ryb Kamieńca Podolskiego o babce, mającej 9 cali 

 długości, odnosi się prawdopodobnie do tego gatunku. 



B. Wierzch głowy pokryty skórą, nagą. 



5. G. gymnotrachelus. Babka łysa. 



Gobius gymnotrachelus Kessler. B,. Czerń, i Kasp. mor. 

 str. 216.— Gunter, Cataloąue Mus. III pag. 552. 



Cały wierzch głowy i okrywy skrzelowe nagie; długość głowy nieco mniej- 

 sza od y 4 długości całkowitej, szerokość głowy nieco większa od wysokości, odle- 

 głość od siebie oczu równa połowie średnicy oka. W płetwie grzbietowej 1-ej 

 wierzchołki promieni nitkowato wydłużone wystają daleko za brzeg błony łączą- 

 cej, płetwy grzbietowej 2-ej wysokość największa przypada poza połową jej dłu- 

 gości, płetwy podogonowej wysokość ku tyłowi wzrasta; płetwy piersiowe dosię- 

 gają podstawy promienia 3-go płetwy grzbietowej drugiej, płetwa brzuchowa nie 

 dosięga o wiele do otworu odbytowego. 



Płetwy piersiowe 16— 17; grzbietowa 1 -sza 6; 2-ga 1,16— 17; ogon. 5 



13 



Płetwy brzuchowe 1,10,1 podogonowa 1,13 — 14 ^ 



Łusk w podłuź ciała 60—70, w poprzek 18 — 19. Długość całkowita 100 — 

 150 mm. 



Babka łysa różni się od wszystkich, w wodach słodkich u nas znajdowanych 

 głową nagą zupełnie, lub niedokształconemi łuseczkami niewyraźnie posianą, 

 z wzrostu należy do średnich, dorastając 6 cali długości, kształtem podłużna, o gło- 

 wie piaskawej, ku tyłowi ciała znacznie zeszczuplona. Jak wierzch głowy, tak 

 też są niepokryte łuską okrywy skrzelowe, nasada płetw piersiowych i podgardle. 

 Łuska na ciele drobna, wzdłuż linii bocznej łusk około 70, wpoprzek ciała w po- 

 łowie jego długości łusk 18—19, przy końcu trzonka ogonowego łusk 8—10. Krój 

 płetw szczytowych, jak wskazano wyżej w cechach rozeznawczych gatunku, końce 

 promieni w płetwie grzbietowej 1-ej wystają nitkowato za brzeg błony, więcej na- 

 wet niż u babki dużej, płetwy piersiowe, brzuchowa i ogonowa zaokrąglone. 



Barwa ciała żółtawo-szara w plamy brunatne, zlewające się częstokroć w prę- 

 gi poprzeczne ukośne, na głowie zwykle prążki ciemne pogięte, spód ciała blado- 

 żółtawy. Płetwy grzbietowe, piersiowe i ogonowa mocno pstre, brzuchowa i pod- 

 ogonowa ciemno-szare. 



Gatunek ten babki, według Kesslera, jest wyłącznie rzeczny, znaj.duje się 

 w Dnieprze, Bohu i w Dniestrze, a to nietylko w pobliżu ujść, ale nawet w znacz- 

 nem od nich oddaleniu, zdarza się także w większych rzeczkach, wpadających do 

 Dniestru (Kessler wymienia Zbrucz). 



Prócz tych pięciu gatunków babek, których przebywanie w rzekach jest 

 stwierdzone, poszukiwania dalsze mogą w nich znaleść inne jeszcze gatunki, dotąd 

 tylko przy ujściach limanów dostrzegane; o dwu przynajmniej nawiasową trzeba 



