A. WAŁECKI. PRZYCZYNEK DO NASZEJ FAUNY ICHTYJOLOGICZNEJ. 287 



Rozmieszczenie gieograficzne, stanowiska* Uwagi. 



Najmniejszy z jesiotrów (2 — 5 funt.) ze smaku najwyżej ceniony, w każdej porze 

 roku przeważnie rzeczny, zdarza się i w morzu, lecz rzadko. Wyśmienita 

 ryba ta bywa niekiedy przywożona na targ warszawski. 



Rozmieszczenie i miejsca przebywania też same, co i sterl eta długonosego, wzro- 

 stem zwykle znacznie większy (5—15 funt.); zdaje się jestto tylko odmiana 

 sterleta. 



Bardzo rzadko zdarza się w m. Czarnem i jego rzekach (Dniepr); w m. Kasp. tak- 

 że nieliczny, obficiej znajduje się dopiero w Aralu i jego rzekach, jest nawet 

 w bezujściowych rzekach Azyi środkowej. 



Największy z jesiotrów. M. Czarne i wielkie rzeki. M. Kaspijskie i Wołga, w któ- 

 rej zalega często na sen zimowy na głębinach. Na targ warszawski dowożo- 

 ny obficie, lecz zwykle płatany, mięso grube mniej smaczne. 



W morzu Czarnem i jego wielkich rzekach nieliczny, obficiej w m. Kaspijskiem, 

 wchodzi w Wołgę w niewielkiej ilości. 



Gatunek obszernie rozmieszczony w wodach Wschodu, a przytem obficie poławia- 

 ny. Na targu rybnym w Warszawie corocznie pokazuje się przywożony 

 w znacznej ilości, ceniony drożej od naszego jesiotra. 



Zdarza się rzadko w tych samych wodach co poprzedni, prawdopodobnie jest tylko 

 jego odmianą, niektórzy znawcy podejrzewają w nim mieszańca. 



Jedyny gatunek poławiany w rzekach bałtyckich, wchodzi w Wisłę w niektóre la- 

 ta bardzo obficie i pokaźnie na rynku rybnym figuruje. Mięso jesiotrów 

 bogate w fibrynę jest pożywniej sze, niż innych ryb. 



U nas jest rybą słodkowodną. W morzach małosłonych, jak północna część m. Ka- 

 spijskiego, w Aralu znajduje się w obfitości. 



Doniedawna tylko z wód stojących doliny niższego Dunaju znana, obecnie w li- 

 manie Dniestrowym znaleziona; żyje w błocie jak piskorz. 



Bardzo obszernie rozmieszczony, u nas we wszelakich wodach pospolity, z wyjąt- 

 kiem tylko zbyt bystrych strumieni górskich. Pokupny; w Syberyi, gdzie 

 wiele ryb lepszych, mało ceniony. 



Z Bałtyku wchodzi peryjodycznie w rzeki większe: w Wisłę aż do wierzchowin, 

 w San, rzadziej w Bug; wchodzi również w Niemen i Dźwinę. W rzekach 

 m. Czarnego niema łososia. 



Z Bałtyku wchodzi podobnie jak łosoś w rzeki, lecz nie dociera nigdy do wyższe- 

 go ich biegu. 



W strumieniach górskich i rzeczkach podgórza; sporadycznie zdarza się w stru- 

 mieniach okolic wzgórzystych, rozrzuconych po kraju. Spożywany na miej- 

 scu prosto z wody, na targach odległych nie pokazuje się. 



W strumieniach większych i w rzeczkach pojezierza litewskiego w zlewie Niem- 

 na. Miewałem okazy z r. Hańczy Czarnej do 6Q0mm długi po 3 fun. ważące, 



W zatokach morskich, w jeziorach i rzeczkach pojezierza bałtyckiego; wiosną jest 

 w ruchu, woń tej rybki dla nieprzywykłych bardzo wstrętna, oswojeni z nią 

 mają tę rybkę za przysmak. 



W strumieniach większych i w rzekach bystrych, chłodnych podgórza i pojezie- 

 rza. U nas jest rybą miejscową, w Dauryi jest widocznie wędrowny. Na 

 targu warszawskim nie zdarzyło mi się nigdy dostrzedz tej smacznej ryby. 



W jeziorach głębokich pojezierza bałtyckiego, rzadka (jezioro Wigierskie jedyna 

 w kraju miejscowość). 



