PRZYCZYNEK DO NASZEJ FAUNY ICHTYJOLOGICZNEI 



291 



Rozmieszczenie gieograficzne, stanowiska. Uwagi. 



W rzekach większych i głębokich obu systematów wodnych; ryba denna, iatem 

 w ruchu, zimą zalega na głębiach. 



W Wiśle pod Warszawą nierzadka, na targu rybnym dostrzegać się daje każdego 

 lata, z innych rzek naszych wiadomości o niej dotąd niema. Przerasta o wie- 

 le miarę podana p. Heckla, miewałem okazy do 400mm długie. 



W całym kraju w wodach czystych, w rzekach o dnie piaskowem, zimuje w jezio- 

 rach i stawach. Spomiędzy drobnych rybek jedna z najsmaczniejszych 

 (wraz z psterką i ślizikiem). 



Sporadycznie po kraju rozrzucona, w okolicy Warszawy bardzo liczna, w Wiśle, 

 w rzeczkach, jeziorkach, kanałach. Nazwy ma bardzo różne: olszówka, pu- 

 kawka (wcale niegorzka, jeśli nie zmazana rozgniecioną żółcią). 



Gatunek bardzo pospolity i w najrozmaitszych wodach obfity, dostarcza głównego 

 pokarmu rybom drapieżnym. U nas miejscowa, z morza Azowskiego i Ka- 

 spijskiego wchodzi w rzeki. 



Ryba ceniona, żyjąca tylko w wodach systematu pontyjskiego: Dniestr, Boh, Dniepr 

 i jego większe dopływy: Prypeć, Styr, Horyń, Berezyna. Jest i w małosło- 

 nych częściach morza Czarnego. 



Rozmieszczona obszernie jak płoć, lecz wszędzie mniej liczna. Nazwy ludowe bar- 

 dzo rozmaite: ogniopiórka, wierzchówka, wierzchowódka (tę ostatnią sto- 

 sują także do ukleja). 



W rzekach i jeziorach większy ch, miejscami obficie i gromadnie. Na targu ryb- 

 nym zjawia się często w dużych ilościach, niepokupny. 



W rzekach większych, wszędzie mniej liczny od jazia, pokupniejszy od niego, zi- 

 mą się nie poławia. 



Jak płoć we wszelakich wodach pospolity, w Wiśle znajduje się obficie. 



Również pospolity, zwykle jednak żyje osobno od poprzedniego, często w stawach. 



Obie te krańcowe postaci jelca licznemi pośredniemi ze sobą się wiążą. 

 Dniepr poniżej porogów, liman dnieprowy. Podobniejszy do malej płotki, niż do 



jelca. 



Strumienie bystre okolic wzgórzystych, zwykle w towarzystwie pstrąga. Spora- 

 dycznie po kraju, w pobliżu Warszawy niema go. Nazwy ustalonej niema. 

 Strzybla wyraz raczej słowacki niż polski, stosowniej szy dla srebrnego 

 ukleja, niż dla złocistej, lub śniadej psterki. 



Rzeki, jeziora, miejscami w wielkiej ilości. Mało ceniona. 



Rybak nazwał mi ją przewodnikiem jesiotra, pod Warszawą pokazuje się o ty- 

 dzień wcześniej. 

 Rzeki i jeziora duże. Ryba pokaźna, a niewiele warta. 

 W wodach większych i mniejszych ale czystych. Pospolity jak płoć. 



Rasa ukleja znajdowana w wodach stojących, w dużych jeziorach. 



Dniestr dolny, morze. Czy A. mento Ag. z jezior alpejskich jest to samo, co sza- 

 maja czarnomorska pewności nie mam. 



