4 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIJA. 



roka 0,010 m, grnba 0,006 m; druga złamana, o średnicach 0,078 m i 0,057 m, sze- 

 roka 0,015 m, graba 0,006 m. 



Dwie dość duże sprzączki bronzowe, zupełnie prawie jednakowe, z których 

 jednej rysunek podaję na tab. 3 fig. 10. Obie są ozdobione ornamentem, którego 

 część w naturalnej wielkości podaję na tejże tablicy fig. 10 b. Ornament czysto 

 wykonany i dość symetryczny, składa się z dwu szeregów drobnych, wgłębio- 

 nych trój kącików, zakończonych w obu końcach, jakoteż rozdzielonych w poło- 

 wie długości ozdoba, którą widzimy na fig. 10 6, na tab. 3. 



Sprzączki te są zakończone ładnie i starannie wykonanemi gałkami, których 

 rysunek umieściłem pod 10 a na tejże tablicy. Jedna z tych sprzączek jest zupełnie 

 dobrze zachowana; druga zaś rozłamana i tej brakuje szpilki. 



Sprzączka dobrze zachowana ma średnice: jednę 0,070 m, drugą 0,065 m, jest 

 szeroka 0,010 m, a gruba 0,006 m — uszkodzona zaś ma średnicę 0,079 m, szeroka 

 0,009 w, gruba 0,006 m. 



Przedmiot bronzowy nieznanego mi użytku (rysunek na tab. 3 fig. 8), skła- 

 dający się z czterech dość dużych bronzowy ch paciorków, nanizanych na krótki 

 drucik żelazny. Dwa krańcowe paciorki są nieruchomo osadzone; środkowe zaś 

 przesuwają i obracają się na tym druciku. 



Przedmiot ten jest długi 0,068 m» drut żelazny gruby 0,004 m, a paciorki 

 o średnicy 0,015 wi, lecz niejednej wielkości i niejednakiego kształtu. Robota 

 tego przedmiotu nie odznacza się ani elegancyją, ani też subtelnością. 



W końcu kilka większych ułamków różnych przedmiotów bronzowych, lecz 

 nietak ciekawych, by ich rysunki i dokładny opis podawać; dlatego ograniczam 

 się tylko do ich wyliczenia: część górna szpilki bronzowej zupełnie podobna do 

 szpilek, spotykanych na cmentarzysku w Jasnogórce l ), część bransolety bron- 

 zowej takiej, jak dwie wyżej opisane i pięć większych kawałków sznura, zwinię- 

 tego z płaskiego drutu bronzowego, o średnicy 0,008 m. Tego rodzaju zabytek 

 dr. Kruse 2 ) uważa za pas biodrowy. 



Otrzymawszy tak piękną przesyłkę, a razem łaskawe wezwanie do przyje- 

 chania na miejsce, nie omieszkałem skorzystać ze sposobności i w roku 1885 zje- 

 chałem do Imbar, gdzie dokonałem poszukiwań. 



Folwark Imbary, na którego gruntach znajduje się to stare cmentarzysko, 

 należy do dóbr Plotelskich, będących własnością hr. Aleksandra Choissella, leży 

 na brzegu r. Sałanty 3 ), w parafii Sałanckiej, po w. Telszewskim, gub. Kowień- 

 skiej, o kilka wiorst w dół rzeki od miasteczka Sałanty, niedaleko wsi Imbary. 



Cmentarzysko znajduje się na spadku ku dolinie rzeki, pomiędzy dwoma nie- 

 wielkiemi jarami i zdaje się, że jest dość rozległe. Obszaru, zajmowanego przez to 

 cmentarzysko nie jestem w stanie oznaczyć dokładnie, bo na powierzchni niema 



') Patrz Pamiętnik Fizjograficzny tom VII. 



2 ) Patrz Necrolivonica oder Geschichte und Altertłmmer Liv - Esth - und Curlands. 

 Lipsk 1859. 



3 ) U. Sałanta, prawy dopływ r, Mingi, albo Minii, czyli Minogi, wpadającej do Bałtyku mię- 

 dzy Niemnem a Dźwiną. 



