WIADOMOŚĆ 



0 DWU ZABYTKACH BRONZOWYCH, 



ZHALEZIOHYCH HA PODOLU, 



przez 



KAZIMIERZA PUŁASKIEGO. 

 (Tato. 4). 



Całe niemal Podole, z małemi chyba wyjątkami, jest prawdziwą terra incognito, 

 dla archeologii przedhistorycznej . O systematycznych poszukiwaniach i mowy niema, 

 zato od czasu do czasu zasłyszeć można o przypadkowych odkryciach archeologi- 

 cznych, o najrozmaitszych stąd wykopaliskach, począwszy od zabytków kamiennych, 

 do monet i innych przedmiotów. Najczęściej włościanie wynajdują owe zabytki sta- 

 rożytne; ale też najczęściej, jeżeli to są przedmioty z cenniejszych metalów, lub 

 monety, cichaczem, a śpiesznie idą do tygla małomiasteczkowych złotników; je- 

 żeli przedmioty kamienne, — służą za zabawkę dzieciom i ostatecznie w ten lub ów 

 sposób bespowrotnie giną. Wogóle zaś, dawne zabytki powszechnie nie wzbudza- 

 ją zajęcia w szerszych kołach, a tymczasem pożądanem byłoby dla nauki, aby o ile 

 można, każde odkrycie archeologiczne, — jakkolwiek małoznaczącem zdawać się 

 może, — do wiadomości publicznej podawane było, bo każde dostarczyć może pe- 

 wnych wskazówek, pewnych śladów, które z czasem zużytkowanemi być mogą 

 w celach naukowych. W tej też myśli, podaję tutaj wiadomość o wy oranym u mnie 

 mieczu bronzowym i otakimże bronzowym hełmie, w bliskiej okolicy znalezionym. 



I. 



Miecz, którego podobiznę załączamy, wyoranym został w Październiku roku 

 zeszłego 1888, na polach wsi Zawadyniec (powiat Kamieniecki, gub. Podolska), 

 na niwie, zwanej Dłużek. Leżał on w ziemi, w głębokości 25 centymetrów (10 cali) 

 pod powierzchnią. Pole to od lat dwu dopiero użyte pod uprawę, dawniej był tu 

 las. Podwyższenia gruntu lub nasypu niema śladu. Poszukiwania, robione na 

 miejscu znalezienia tego miecza, żadnego nie dały rezultatu, nie trafiono nigdzie, 

 w dość szerokim promieniu, na jakikolwiek ślad grobowca. 



