4 



DZIAŁ III BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Północne okolice rzeczonego powiatu leżą jeszcze niżej, gdyż folwark 

 Mrozowa- Wola dochodzi 114,87 m nad p. m., miejscowość w stronie południo- 

 wo-wschodniej wsi Wywłoki, leżącej nad Bugiem, nie przenosi 113, 83 m, 

 a Majdan Kiełczewski sięga zaledwie 104,72 m. 



Dane powyższe wykazują, że powiat węgrowski zajmuje dość znacznie 

 nad poziom wzniesiona wyżyna, przecięta przez środek w kierunku od 

 południo - wschodu ku północo - zachodowi doliną Liwca, która w nie- 

 których miejscowościach dochodzi do paruwiorstowej szerokości, zaś w pół- 

 nocnej części powiatu ciągnie się od wschodu ku zachodowi obszerna dolina, 

 przez którą wije się wspaniałą wstęgą ' Bug, stanowiąc tu granicę guberni 

 Siedleckiej od Łomżyńskiej. Obie te doliny są pokryte bujnemi łąkami, z dość 

 urozmaiconą florą zielną. 



Chociaż od północy powiat węgrowski omywa Bug, płynąc na jego granicy 

 od stacyi Małkini do osady Kamieńczyka, jednakże najważniejszą rzeką tych 

 okolic jest Liwiec, który wchodzi w gi'anice powiatu około wsi Wyszkowa, 

 przyjmując tu z lewej strony największy swój dopływ rzekę Kostrzyn, a sam 

 łączy swe wody z Bugiem pod wspomnianym Kamieńczykiem. 



Grunty w powiecie przeważnie piaszczyste, to też szczególniej uprawiają 

 tu żyto, owies i ziemniaki. Przemysł nieznaczny, najwięcej rozwinięte gorzel- 

 nictwo. Na brak środków komunikacyjnych narzekać nie można: północną część 

 powiatu przerzyna kolej Warszawsko-Petersburska, wzdłuż wschodniej jego 

 granicy, przez powiat sokołowsk], przebiega kolej Małkińsko-Siedlecka, zaś wzdłuż 

 krańca południowego — Warszawsko - Terespolska. Droga bita przecina cały 

 powiat z południa północ od Kałuszyna, na Liw, Węgrów do Łochowa, druga 

 gałęź szosy biegnie na wschód od Węgrowa do Sokołowa, a w ostatnich latach 

 droga bita przecięła północne okolice powiatu, trzymając się mniej więcej ró- 

 wnolegle plantu drogi żelaznej Warsz.- Petersburskiej. Niewspominając o Bugu, 

 jedyna rzeka, przebiegająca cały powiat, Liwiec, chociaż od 1867 r. została 

 uznana za spławną, jednakże faktycznie nią nie jest, gdyż ma brzegi pia- 

 szczyste, sypkie, niestałe, zmienia łatwo koryto, wreszcie tamy i liczne młyny 

 spławowi Liwca wcale nie pomagają. 



Według „Mapy geologicznej Królestwa Polskiego, Calicyi i krajów przy- 

 ległych" panów Siemiradzkiego i Dunikowskiego, pomieszczonej w XI tomie 

 Pamiętnika Fizyograficznego, powiat węgrowski zalegają utwory dyluwialne: 

 dolna glina lodowcowa ciągnie się na północ od Węgrowa aż w okolice Buga, 

 górna glina lodowcowa — po jednej i drugiej stronie Liwca i piaski na lewym 

 brzegu tej rzeki, utwory zaś aluwialne biegną bezpośrednio wzdłuż brzegów 

 Liwca a szczególniej Buga, gdzie zajmują bardzo obszerne przestrzenie. Grłazy 

 narzutowe często się trafiają. Bursztyn czerwony znajduje się nad strumieniem 

 Czerwonką w pobliżu wsi Krypy. Ruda żelazna łąkowa — we wsiach Bednarze 

 i Ruda. W niektórych miejscowościach doliny Liwca i Buga znajdują się 

 obfite pokłady torfu. 



