.T. PACZOSKI. DO DAT. DO SPISU ROŚLIN ZEBRANYCH W POW. DUBIEŃSE.1M. 



139 



F. ranunculoides, drugi F. calthaefolia Rchb. Okazy te znaj dają się pod wspól- 

 ną nazw Ranunculus ficariaeformis F. Sch. określenie Aschersona. Zresztą 

 pierwszy okaz różni się od typowej F. ranunculoides klapami liści, które za- 

 chodzą na ogonek). W Rossyi F. intermedia zdaje się być clość rozpowszech- 

 nioną. Rośnie ona w Krymie (Symferopol!), na Kaukazie! w gubernii chersońskiej 

 (Elizawetgrad) — Lissedem! Boszniak!, kijowskiej (pow. humański — Grolde — Kijów — 

 : — TrauLv.!), w gub. wołyńskiej i podolskiej (Zawale, Kamieniec — Trautv) w gub. 

 połtawskiej (Pawłówka — Rogowicz!), orłowskiej (Taraczk. i Poh.!), na północ docho- 

 dzi do gub. petersburskiej! (zresztą okazy nie typowe). Rośnie także w gub. 

 mohylewskiej (Pabo — Czołowski, Trautv.!), mińskiej (koło Niańkowa — Dybowski). 

 We wschodniej Rossyi: w gub. samarskiej (Jerykła pow. stauropolski — Ender! 

 Siergiewsk — Pabo!), saratowskiej (Sarepta — Becker!), koło Ufy (Łosiewski!), Permu 

 (Kryło w — okazy nie typowe?). Wreszcie forma ta występuje w kształcie odrębnych 

 zasiągów w Dżungaryi! i w Turkiestanie koło Taszkentu (Kuszakiewicz!). Do 

 F. intermedia Schur zaliczam także F. calthaefolia Dybowskiego (Wszechświat, 

 1893 r. M 37), przytoczony dla gub. mińskiej. F. intermedia Dybowski (non 

 Schur), sądząc z opisu (loc. cit.), zaliczam do F. ranunculoides. Prawdziwej F. 

 calthaefolia pan Dybowski na Litwie *) zapewne nie znajdzie, gdyż jest to ro- 

 ślina południowa *). 



Ranunculus cassubicus L. W lasach cienistych. 



R. montanus Willd. Na górze kredowej. Kwiaty 6 maja. W gub. wo- 

 łyńskiej R. montanus, oprócz Pieratyna, rośnie koło Krzemieńca (na skałach, 

 w miejscach zacienionych — Rogowicz) i Łucka (zielnik Bessera!). W gub. podolskiej 

 rośnie nad górnym Bohem i Zbruczem. W Rossyi znaleziono R. montanus tyl- 

 lo w gub. karskiej, koło Koroczy (u Lindemanna, pod nazwą R. Villarsii). 

 Prócz tego R. montanus rośnie w górach Europy zachodniej i na Kaukazie 



*) Ficaria calthaefolia Rchb, (leon. FI, German, et Helvet. III., tab I. fig. 4571 

 Ranunculus Fi< aria R cahhaefolius Schrnalhausen - Fłora jugo-zapad. Rossii str. 10; R. Ficaria 

 R calthaefolia Lindern. FI. Chersoń J. p. 12; R. Ficaria R foliis corclatis lobis baseos incum- 

 bentibus Ledeb. FI. Ross. I. p. 80). Maleńka roślina (zazwyczaj znacznie mniejsza od F. ranun- 

 culus i F. intermedia) z nierozwiniętą łodygą, liście okrągłe lub wydłużone z mniejszem lub 

 większem wcięciem u nasady; klapy przykrywają ogonek lub nawft zachodzą jedna na drugą: 

 brzegi liści niewyraźnie tępo ząbkowane lub prawie zupełnie całobrzegie; ogonki krótkie, liście 

 często wygięte (jak to wskazano na rysunku Reichenbacha). Kwiatki wychodzą wprost między 

 liśćmi korztniowemi lub rzadziej są osadzone na krótkiej łodyżce, zazwyczaj nieco większe niż 

 u innych form Ficaria. F. calthaefolia rośnie na suchych wzgórzach, na łąkach o gruncie 

 słonym (według Schura , na pochyłościach o glebie składającej się ze słonej gliny, porosłych 

 Artemisia maritima i wogóle przeważnie w miejscach odkrytych. Przytrafia się w Czechach, 

 w Siedmiogrodzie (Schur— Enum. plant. Transsilv. p. 13), we Włoszech! w Grecyi! (wskazówki 

 dla Francyi zapewne stosują się do F. intermedia), Rosyi połudn. (Odessa-Lind., Aleksan- 

 drowsk Gruner! Nowoczerkask — Pabo! w Jergeniach!! kolo Sarepty- Becker! Carycyna— Kras- 

 now!) na Kaukaz. e! i w krajach Zakaukaskich! w Azyi zachodniej! Prócz tego widziałem 

 w zielniku ogrodu bot. petersb. okazy z Syberyi (Relig. Fisch.!) — bez szczegółowego oznaczenia 

 miejscowości). 



