J. PACZOSK!. PRZYCZYNEK DO H1STORYI BADAŃ FLORY KRAJOWEJ. 



147 



zasuszonych roślin poprawiał. One to świadczą dziś o owym ruchu na polu 

 florystyki krajowej, który panował w latach 1820 — 1830 i stanowią znaczną 

 część zbioru rękopismów, o którym wspomniałem na początku. Teraz przecho- 

 dzę do zaznajomienia czytelników z pracami zawartemi w owym zbiorze. 



1) Spis 307 gatunków zebranych przez Alexandrowicza, w roku 1826 

 w okolicach Baru w gub. podolskiej. 



2) Regestr roślin znalezionych w okolicach Berezwecza, zebranych przez ucz- 

 niów szkoły powiatowej Berezweckiej iv rokit 1827 (gub. wileńska, pow. dziś- 

 nieński) *). 



3) Bielecki. Regestr roślin posyłających się do W. Bessera do Krzemieńca 

 stosownie do zlecenia J. W. rektora uniwersytetu. (Z r. 1827 — 449 gatunków 

 niewiadomo z jakiej miejscowości). Z r. 1827 znajduje się krótki spis roślin 

 zebranych przez Bieleckiego w okolicach Winnicy w gub. podolskiej. Może- 

 bnem jest, że i obszerny spis pochodzi z tejże miejscowości. Zresztą dalej znaj- 

 duję spisy roślin Bieleckiego z innych części gub. podolskiej i besarabskiej. 



4) Z szkoły Słonimskiej, 1830. Zielnik zawierający 500 gatunków, wspo- 

 mnianych w spisie, ułożony w kształcie księgi znajduje się w uniwersytecie ki- 

 jowskim. 



5) Geograficzne opisanie okolicy zwiedzanej w czasie herboryzacyi przez Je- 

 rzego Chrzczonowicza w szkole powiatowe] białostockiej i katalog roślin zebranych 

 w okolicach Białegostoku w r. 1827 (gatunków 249). 



Dalej następuje kilka niewielkich spisów roślin przysłanych także z Białe- 

 gostoku. 



6) Z szkoły powiatowe) mińskiej (236 gatunków). 



7) Regestr roślin zebrany cli w okolicach Mińska (250 gatunków). 



8) Dalszy ciąg roślin przysyłających się z Mińska ze szkoły powiatowej 1828 

 r. 18 października (razem z poprzednim spisem 500 gatunków). 



9) Drohiczyn (252 gatun.). 



10) Żytomierz (86 gatun.). 



11) Katalog roślin około Iłłukszty znalezionych i zdeterminowanych przez 

 ks. Jósefa Fiedoroiuicza nauczyciela historyi naturalnej w szkole Iłłuksztańskiej , 

 porządkiem Linneusza i nazwiskami jego, roku 1820 zrobiony (62 gatun.). 

 Wzmianki o błędach w katalogach z roku 1818 i 1819 wskazują, że jestto 

 tylko ciąg dalszy, lecz początku w zbiorze rękopismów niema. Ciąg dalszy 

 z r. 1823 (61 gatun.), 1824 (86 gatun.), 1827 (37 gat.), 1828 (104 gat. i „Kata- 

 log monograficzny Carexóiv różnemi czasy około Iłłukszty przezemnie dotąd znale- 

 zionych" 22 gatunki), 1829 roku (91 gatun.). Kończąc swoje spisy ks. Fiedo- 

 rowicz mówi: „mam więc gatunków Carex 38. Jeżeli ktokolwiek z powiato- 

 wych szkół krajowych więcej odemnie sam przez się zebrał, takiemu gotów był- 



*) Tytuły, drukowane kursywą, dosłownie są przepisane z oryginału. 



