178 



DZIAŁ m. BOTANIKA 1 ZOOLOGIA. 



klinikowaty wyrostek, który ją przecina i przed nią ku przodowi głowy za- 

 raz się gubi, ku nasadzie przedkarcza zwęża się i niknie stopniowo. Przedkar- 

 cze bywa czasem u samic szersze, niż u samców i na odwrót. Przytem sam- 

 ce mają na brzegu przedkarcza zupełnie gładkiego silne wgniecenie, samice te- 

 go wgłębienia nie posiadają, a powierzchnia przedkarcza jest pokryta nieregu- 

 larnie rozrzuconemi, grubemi, widocznemi zakłuciami. 



Tarczka (scutellum) prawie trójkątna z bocznemi brzegami łukowatemi, 

 pośrodku ma parę wgłębień, a zewnątrz nich dwa Unijne wcięcia, które bie- 

 gną w kierunku jej bocznych brzegów. Pasemka dość wypukłe przedzielone 

 są niezbyt głębokiemi karbikowanemi prążkami, mającemi na całej swej długo- 

 ści jednakowe natężenie. Prążki ku bokom pokryw stają się coraz mniej wy- 

 datne, a pasemka coraz bardziej płaskie, a ku bocznemu brzegowi prążki pra- 

 wie giną. 



Teuchestes fossor L. Seidl. Fig. Nr. 20. 

 Długość 8 do 12 mm. 



Cały czarny, gładki, silnie połyskujący, odmiana (varietas) sylvaticus 

 (fig. 21), różni się od zwykłego typu bardziej błyszczącemi cokolwiek prześwie- 

 cającemi pokrywami, które nieraz są jaskrawo czerwone, również całe nogi są 

 czarno-czerwone. Owad pomieniony żyje w całej Europie z wyjątkiem krajów 

 ku północy posuniętych. Typ czarny jest u nas w kraju bardzo pospolity, koło 

 Warszawy wszędzie można go znaleźć; przebywa w każdym gnoju. 



Odmiana o pokrywach czerwonych jest bardzo rzadka. 



Przez ciąg dwudziestu kilku lat mego zbierania, znalazłem tylko jeden 

 okaz w r. 1889 na Saskiej Kępie. 



Nie umiem sobie zdać sprawy, czy to jest rzeczywiście odmiana ustalona, 

 czy też rozradza się przez krzyżowanie z typowymi okazami czarnemi. 

 5) Otophorus Mulsant. 



Do rodź. Eupleurus z ogólnego pokroją bardzo podobny, różni się jednak 

 od tegoż wielkością i barwą, a mianowicie jest znacznie mniejszy, głowę i przed- 

 karcze w porównaniu do reszty ciała ma większe. Grłowa bardziej płaska ze sła- 

 bemi wyrostkami, które u samic są niezbyt wydatne. Pasemka pokryw są 

 szersze i wypukłe, zagłębienia linijne pomiędzy temiż wązkie słabo karbikowane 



Oth. haemorrhoidalis L. Seidl. Fig. Nr. 22. 



Długość od 3,5 do 6 mm. 



Obok powyżej opisanych cech można dodać, że owad jest połyskujący, źe 

 ma głowę chropowatą szczególniej ku brzegowi, który jest w dwu przeciwle- 

 głych miejscach, poczynając od środka brzegu tarczy ku */« najsilniej wywi- 

 nięty. W tych też miejscach tarcza ma dwa guzy okrągłe. Przedkarcze gęsto, 

 dość silnemi, zakłuciami posypane. Cały czarny na 1 / 3 pokryw skrzydłowych 

 z tyłu umieszczona jest plama czerwono-pomarańczowa, czasem i na brzegach 

 pleców mieści się mała czerwona plamka. 



