ŹUKt OzYLT unojowce krajowe. 



179 



W całej Europie środkowej, jako też i w południowej, oraz u nas w kra- 

 ju bardzo pospolity. Koło Warszawy można go znaleźć w każdej miejscowości 

 na pastwiskach. 



6) Loraspis Mulsant. 



Krótki i bardzo wypukły, szczególniej przedkarcze u samców bardzo po- 

 kaźne. Tarczka mniejsza, niż u poprzednich gatunków, dwiema głębokiemi bróz- 

 dami, równolegle z jej brzegiem idącemi naznaczona. "Wewnątrz niej wzdłuż 

 silnie wystająca listewka. Brzegi tarczki ostre, cokolwiek ponad powierzchnię 

 pokryw wystające. Oczy wyraźne, nieograniczone brzegami bocznemi tarczy 

 głowy. Co dotyczę wyrostków na głowie, to te są takież same jak u Teu- 

 chester fossor. Pasemka na pokrywach dość wypukłe, odgraniczone od siebie 

 głębokiemi regularnie karbowanemi wcięciami, które są daleko węższe od sa- 

 mych pasemek. 



Jedyny europejski gatunek Lor. sulcatus Fabricius. Długość ciała 5 do 6 mm. 



Cały czarny z bardzo słabym połyskiem. Końce piszczeli i łapek ciemno- 

 czerwone. U nas w kraju ukazuje się w okolicach górskich i należy do wiel- 

 kich rzadkości. W Karpatach jest pospolitym owadem; również częstszy na 

 południu Europy. 



7) Aphodius (Mulsant). 



Brzeg podstawy przedkarcza, z równym, gładkim, walcowatym rąbkiem, 

 u nasady głowy także rąbek taki sam, ale nadzwyczaj wązki. Głowa bardzo 

 duża, największa z pomiędzy wszystkich do tej rodziny należących owadów. 

 Piszczele tylnych nóg grubemi krótkiemi włoskami pokryte. Tarczka (scutel- 

 lum) owalna spiczasto zakończona, daleko mniejsza aniżeli u poprzednich gatun- 

 ków. Pokrywy silnie wypukłe, opatrzone 10-ma parami rozgraniczonych rów- 

 uemi karbikowanemi linijnemi prążkami. 



Całe ciało jak u innych rodzajów wydłużone, zresztą wszystkie formy po- 

 zaokrągiane bez guzów na przedkarczu i na pokrywach. 



Aphodius conjugatus Panzer, fig. 23. 



Długość ciała od 9 do 11 mm. 



Największy z pomiędzy wszystkich gatunków podrodzaju. Grłowa szeroka, 

 trzema mocno śpiczastemi, wydatnemi wyrostkami opatrzona, z tych średni naj- 

 większy. Wszystkie wyrostki szeroką, łukowatą, tępą krawędzią połączone, tar- 

 cza głowy mocno ku przodowi zwężona z brzegiem po obu stronach wywinię- 

 tym; na bokach tarczy brzeg zamieniony w wązką, równą, ostrą krawędź. Przed- 

 karcze we środku silnie rozszerzone, opatrzone, u samców, pośrodku i z przo- 

 du silnie wgniecionym dołkiem. Tarczka (scutellum) równie szeroka (u nasa- 

 dj) jak długa, owalna, z wązką pośrodku listewką. Grłowa i przedkarcze, 

 jako też powierzchnia górna ciała z połyskiem dość silnym, opatrzone tu i ow- 

 dzie słabemi nakłuciami; nakłucia te na przedkarczu cokolwiek wydatniejsze 

 niż na głowie, nieregularnie porozrzucane; najgęstsze w połowie przedkarcza, 

 u nasady, od strony pokryw ku brzegom giną i tam przedkarcze jest naj gład- 

 sze. Każda pokrywa skrzydłowa z 10-ma płaskiemi pasemkami, rczdzielonemi 



