186 DZIAŁ HI. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Typowe ubarwienie następujące: 



Głowa i przedkarcze czarne, czasem atramentowej barwy, zawsze z jasno- 

 rudym brzegiem. Pokrywy skrzydłowe szaro-żółte, czasem z naciekiem czer- 

 wonawym na całej powierzchni. . Koło szwu dość szerokie czarne pasmo. 



Mniejsze okazy mają natężenie barw daleko słabsze i są całe brudno-sło- 

 miaste. 



Owad u nas dość rzadki. Znalazłem tylko raz jeden na Saskiej Kępie 

 mały okaz żółtawy w krowieńcu. 



W. Mączyński w tejże miejscowości natrafił na sześć okazów. 



W roku 1894 dnia 11 maja natrafiłem na niezmiernie wielką ilość tego 

 owadu w stronie Powązek za placem broni. 



Melinopterus. Mulsant. 



Głowa zawsze trzema wyrostkami opatrzona, które to wyrostki od spodu 

 są guzowate. Pokrywy cokolwiek szersze i krótsze niż u poprzedniego rodza- 

 ju. Nogi i łapki dłuższe. 



M. merdarsus (F. Seidl.) — foriorum. Panzer. Fig. Nr. 32). 



Długość prawie zawsze 4 mm, rzadko kiedy 3 mm. 



Pierwszy członek łapek tak długi, jak dwa następne razem wzięte, głowa 

 nikłemi wyrostkami opatrzona. Z wierzchu cały mocno połyskujący, szczegól- 

 niej przedkarcze jakby wypolerowane, pokrywy ze słabszym połyskiem. Pa- 

 semka na pokrywach dość wypukłe. Głowa, przedkarcze, spód ciała, rożki 

 i głaszczki mocno-czarne, piszczele i łapki brunatne. Ma dwie rude półokrągłe, 

 plamy na przodzie boków przedkarcza. Pokrywy skrzydłowe są jasno-ochro- 

 wego koloru z szerokim czarnym pasem około szwu, który to kolor zajmuje 

 czasem dwie pierwsze pary pasemek pokrywowych. Wszędzie bardzo pospoli- 

 ty, szczególniej podczas ciepłej wiosny. 



Przebywa w mażących się krowieńcach. Na pierwszy rzut oka łatwy do 

 rozpoznania. 



Volini!S (Melinopterus). 



Wszystkie gatunki mają pokrywy ciemniejszym (czarnym) rysunkiem na- 

 znaczone, różnice w układzie tego rysunku stanowią o gatunku. Końce po- 

 kryw porośuęte włoskami. Metasternum ma wgniecenie u samców. Cechy 

 pojedyncze członków takież same, jak u M. merdarius, nogi trochę krótsze. 



VoIinus inquinatus. Schmidt Seidl. Figura Nr. 33. 



Głowa silnie chropowata z trzema osfcremi wyrostkami. Brzeg tarczy 

 głowy pośrodku trogę wcięty i wgłębiony. Pomiędzy wyrostkami głowy są 

 dość silne spadki, również i na około tychże. Przedkarcze słabo tu i ówdzie 

 ponakłuwane, ku brzegom nakłucia są coraz gęstsze i grubsze. Tarczka trój- 

 kątna chropowata. Z dziesięciu par wypukłych pasemek pokryw, pierwsza pa- 

 ra najwęższa, następne prawie między sobą równe. Barwa głowy, przedkarcza 

 i spodu ciała czarna. Oprócz tego przedkarcze ma na bokach od przodu dwie 

 podłużne większe lub mniejsze żółto-pomarańczowe plamy. Pokrywy skrzydło- 

 we brudno-słomkowego koloru. Na drugiem, trzeciem i czwartem pasemku po- 



