192 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA, 



PJ. ob liter atus. Panz. Seidl. 

 Długość 4 do 5 mm. 



Do poprzedniego bardzo podobny, różni się wszakże od niego bardzo dro- 

 bnem nakłuciem przedkarcza, oraz barwą a mianowicie: przedkareze ma czarne, 

 pokrywy skrzydłowe żółte, a plamy na nich umieszczone łączą się z sobą 

 i tworzą dwa łuki, których końce w stronę szwu bardziej ku dołowi się 

 opuszczają aniżeli te, które dążą ku brzegowi pokryw. (Jacquelin Duval, Coleop- 

 tćres d'Europe). 



U nas bardzo rzadki; na południu Europy, mianowicie w Grecyi, oraz nad 

 brzegami morza Czarnego bardzo pospolity. 



Amidorus. Mulsant. Środkowa część piersi (mesosternum) ze słabą wązką 

 listewką, nogi długie, piszczele ciężkie; pokrywy skrzydłowe ku tyłowi cokolwiek 

 rozszerzone; powierzchnia ciała silnie chropowata i zawsze matowa. 



Amidorus thermicola. Ev. Sturm, sub. gen. (Anomius). Fig. Nr. 40. 



Długość ciała 6 do 7 mm. 



Ogólnym kształtem wielce od wszystkich do grupy Aphodidae gatunków 

 należących różny. Tarcza głowy z brzegiem silnie wgiętym pośrodku. Gło- 

 wa i przedkareze bardzo gęsto i wydatnie ponakłuwane. Dziesięć par pasemek 

 pokryw skrzydłowych, poznaczonych grubemi, gęstemi nakłuciami, których trzy 

 prawie całą szerokość pasemka zajmuje (L. Redtenbacher). Nakłucia te są 

 trochę pomieszane. Pasemka rozgraniczone prawie równie im szerokiemi odstę- 

 pami płasko wgłębionemi, naznaczonemi prążkami, złożonemi z pewnej liczby 

 wyraźnych nakłuć. Oprócz tego odstępy pomiędzy nakłuciami s i chropowate. 



Głowa i przedkareze czarne, często z odcieniem atramentowym. Pokrywy 

 skrzydłowe zawsze brudno-brunatne, ze śladami plam, trochę przeświecające 

 (przejrzyste). 



Dopóki owad jest młody, ma pokrywy porośnięte krótkiemi, sterczącemi 

 włoskami, które z wiekiem giną. Nogi i łapki brunatne. 



Owad u nas nader rzadki. Znalazłem go raz jeden w kraju w roku 1875 

 po drugiej stronie Wisły około st. d. żel. Warsz. Terespol. Dębe. W Szcza- 

 wnicy znalazłem więcej okazów. 



A. obscunis (F. Seidlitz). 



A. sericatus (Schmidt). 



Długość 5 do 7 mm. 



Różni się tern od poprzedniego, że nie jest porośnięty włosami i że przed- 

 kareze ma silniej i gęściej poznaczone nakłuciami niż same pokrywy. Barwa 

 brunatno-czarna. Prążki na pokrywach wązko wcięte. 



Seidlitz notuje go jako owada pospolitego w północnych Prusach i w Kur- 

 landyi, Nowicki jako powszechnego w całej Galicyi. 



A. (Pubinus) porcus. Fabr. Seidl. Długość 4 do 5 mm. 



Kśztałt ogólny ciała podługowaty. Tarcza głowy u dołu, poza oczyma 

 nie rozszerzona. Giowa i przedkareze słabo ponakłuwane. Przedziały między 

 pasemkami pokryw skrzydłowych mają brzegi cokolwiek wystające, słabemi 



