ŻUKI CZYLI GNOJÓWCE KRAJOWE. 



195 



ślonemi, jakby naciekłemi, plamami przed zakończeniem pokryw. Plamy te nie 

 występują stale w jednem miejscu i bywają większe lub mniejsze, zawsze je- 

 dnak są u wszystkich do tego gatunku należących owadów. 



U nas bardzo rzadki. Jeden okaz krajowy znajduje się w zbiorze po J. 

 Wańkowiczu pozostałym. 



Nialus (Mulsant). 



Tarcza głowy, przed oczyma, skośnie okrągławo rozszerzona, brzeg jej 

 z czterema wyskokami, z tych dwa przednie bardziej kanciaste od bocznych. 

 Ciało bardzo wydłużone, prawie walcowate, przedkarcze, w porównaniu do po- 

 kryw, krótkie, wypukłe; pokrywy z bokami równoległemi. 



PliaSus (Labarus) l«vidus. 01ivier. Fig. M 43. 

 Długość 3,5 do 4 mm. 



Głowa z trzema wyrostkami niezbyt ostro zakończonemi, wyskoki tarczy 

 głowy zaokrąglone. Przedkarcze z bokami zaokrąglonemi, w środku szersze niż 

 pokrywy, drobniutki emi zakłuciami tu i ówdzie posiane. Pasemka pokryw pła- 

 skie, wązkiemi prążkami porozgraniczane. 



Całe ciało silnie połyskujące, szczególniej przedkarcze, szklisto błyszczące. 



Barwa ogólna żółtawo-szara, nasada głowy brunatna, na przedkarczu du- 

 ża, brunatna, naciekła plama, większą część jego zajmująca, brzegi, przód i na- 

 sady przedkarcza jaśniejsze. Pokrywy skrzydłowe z dwiema dużemi, brudne- 

 mi, nieokreślonemi plamami, z tarczką brunatną, oraz z cizmniejszem od niej, 

 szerokiem pasem na całej długości szwu. Nogi rdzawo-żółte lub brunatne. 



Owad u nas bardzo rzadki. W. Mączyński znalazł dwa okazy na Saskiej 

 Kępie w roku 1889. 



W Rossyi południowej, oraz w Turkestanie daleko jest pospolitszy niż 

 u nas. Widziałem liczne okazy przez Tomasza Bareja, przysłane z Seraksu, 

 niczem od naszych się nieróżniące. 



N. varians (Duftschmidt). 



N. bimaculatus (Fabricius). Fig. Nr. 44. 



Długość 4,5 do 6 mm. 



Brzeg tarczy głowy z silnie wydatnemi wyskokami, za przedniemi z nich 

 tarcza mocno wywinięta. Na głowie trzy guzowate wyrostki. 



Przedkarcze gęsto, niechropowato, ponakłuwane. Pasemka na pokrywach 

 dość wypukłe. Pierwsza para tychże obok szwu nieraz szersza od pozostałych 

 i silniej odgraniczona karbowanem głębokiem wcięciem. Inne pasemka równie 

 szerokie, daleko płyciej od pierwszego porozgraniczane. Powierzchnia ciała 

 połyskująca, najbardziej przedkarcza. 



Owad czarny, z dwiema dużemi, ponsowemi plamami, poczynającemi się 

 I u nasady pokryw na barkach, siiniej lub słabiej rozciągaj ącemi się ku szwowi 

 • i ku dołowi. Czasem jest ich zupełny brak, a wtedy owad jest całkiem czarny. 



U nas w kraju niezbyt pospolity, odmiana z czerwonemi plamami rzad- 

 [ sza jest od zupełnie czarnej. 



I 



