202 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Pokrywy skrzydłowe u zakończenia koło szwu mocno wcięte. Piszczele 

 płaskie, ciężkie, ku zakończeniu stopniowo mocno rozszerzone. 



f P. rhododactylus. Mrsłi. 



| Aphodius arenarius. Olhder. Seidl. 



Długość 2 do 3 mm- 



Wypukły z głową i przedkarczem drobno, ale wyraźnie, ponakłuwanem'. Na 

 środku głowy łukowata listewka, której końce dążą ku nasadzie przedkarcza. 

 Pokrywy skrzydłowe dość wyraźnie ku tyłowi rozszerzone z wyraźnemi wypu- 

 kłemi pasemkami, które ku icli zakończeniu coraz głębszemi porozgraniczane 

 są prążkami. Cały połyskujący, czarny albo brunatny, z pokrywami cokolwiek 

 przeświecaj ącemi. 



Przebywa chętnie w inspektowym, przemacerowanym gnoju, chociaż i in- 

 nym nie gardzi. Sam go nigdy nie znalazłem. Pan Wojciech Mączyński ze- 

 brał kilka okazów, podczas przyboru Wisły, w Jabłonnie. 



Heptaulacus (Mulsant). 



Dawniej do rodzaju Aphodius zaliczany, dziś uważają go jako osobny ro- 

 dzaj. Przedewszystkiem różni się tern od rodzaju Aphodius, że pokrywy jego 

 skrzydłowe mają tylko każda po siedm pasemek, nie zaś po dziesięć, jak 

 u wspomnianego rodzaju, zazwyczaj wszystkie gatunki porośnięte są grubemi 

 długiemi rzadkiemi włosami. Nogi daleko dłuższe niż u wszystkich gatunków 

 rodzaju Aphodius. 



H. sus (świnka). Herbst. Seidl. Figura Nr. 55. 



Długość ciała 5 do 6 mm. 



Seidlitz podaje długość 3 do 45 mm, wszelako nasze są dłuższe. Podsta- 

 wa przedkarcza poza tylnemi kantami ku środkowi łukowato wycięta. Tarczka 

 głowy przed oczami zakończona wystaj ącemi kantami. Głowa i pr/edkarcze 

 gęsto ponakłuwane. Na pokrywach ma 7 listewek, poprzedzielanych dwa razy 

 szerszemi brózdami, wewnątrz nieregularnie ziarnkowanemi. Cały porośnięty 

 płowemi włosami, które z wszystkich chropowatości wyrastają, szczególniej na 

 chropowatych listewkach, włosy te są grubsze, szczecinowate i gęstsze. Naj- 

 gęstsze, ale cieńsze na wszystkich krawędziaah kończyn. 



Barwa głowy i przedkarcza rudo-brunatna, z jaśniejszemi rdzawemi brze- 

 gami. Pokrywy skrzydłowe brudno żółte z podłużnemi, póścinanemi i trochę 

 poszarpanemi, ciemno-brunatnemi plamami na drugiem, czwartem i szóstein pa- 

 semku. 



U nas w kraju dość rzadki. Pan Mączyński znalazł w r. 1890 kilkana- 

 ście okazów na Saskiej Kępie. AV roku 1873 i ędąc w Poturzycy pod Sokalem, 

 natrafiłem na nieprzebraną chmarę tego owadu, niektóre krowieńce całkowicie 

 były nim przykryte. 



H. testudinarius. F. Seidl. Fig. Nr. 56. 

 Dług ść 3 do 4 mm. 



