204 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



u nasady, a kończącej się pośrodku, pokryty jest bardzo grubemi dołkami, 

 które na pierwszej jego połowie od strony głowy zbiegają się w dwie skośne, 

 po obu stronach umieszczone, wszerz ku jego środkowi zwężające się brózdy, 

 czasem zdarza się i trzecia, mniej wyraźna, u nasady przedkarcza. 



Pomienione brózdy nie mają ściśle oznaczonych granic i są poprzerywane 

 na brzegach. Pokrywy skrzydłowe dziesięciu parami pasemek poznaczone. Pa- 

 semka te są dość gęstemi nakłuciami posiane, oraz wyraźnemi wciętemi, wąz- 

 kiemi prążkami porozgraniczane. Barwa całego ciała od jasno-rdzawej do czar- 

 no -brunatnej. 



U nas rzadki, przebywa w pobliżu inspektów w kupach nagromadzonego 

 nawozu lub nad brzegiem rzek w gnijących spływkach. 

 Rhyssemus. Mulsant. 



| Rh. asper. Fabiicius. Ericbson. 



I Rh. germanus. L. Seilitz. Fig. Nr. 59. 



Długość ciała 3 do 3,5 mm. 



Prz-edkarcze w kierunku swej szerokości opatrzone czterema głębokiemi, 

 wyraźnemi brózdami, z tych pierwsza od góry najsłabiej uwydatniona. Pisz- 

 czele dwu drugich par nóg płaskie, stopniowo ku zakończeniu coraz szersze, 

 z równemi kolczastemi szczecinami, nie mają na krawędziach wyskoków i są 

 cokolwiek ku wewnętrznej stronie wgięte, w taki sposób, że końce piszczeli dą- 

 żą swą linią ku stronie zewnętrznej, ale tego istotną cechą nazwać nie 

 można. 



Głowa z tarczą opatrzoną bardzo ostremi trójkątnemi wyskokami brzegów, 

 umieszczonemi na przodzie. Wszystkie kanty i brzegi przedkarcza śpiczastemi 

 szczecinami pokryte. Cztery brózdy wytwarzają na przedkarczu pięć chropo- 

 watych listewek, których końce cieńsze, słabo ku przodowi skierowane, okazują 

 dążność do łączenia się u boków przedkarcza. Dwie z tych listewek umiesz- 

 czone u nasady przedkarcza, przerwane są pośrodku wyraźną brózdą, wzdłuż 

 przedkarcza idącą. Powierzchnia głowy i przedkarcza silnemi chropowatościa- 

 mi poznaczone. Dziesięć par chropowatych pasemek na pokrywach, porozgra- 

 niczane głębokiemi karbowanemi brózdami. Owad cały matowy, czarny, często 

 szary skutkiem przylegających pyłów ziemnych. Nogi ciemno brunatne. 



U nas bardzo pospolity, choć nigdzie licznie się nie ukazuje, przebywa chę- 

 tnie na gruncie wilgotnym, gliniastym więc też na pastwiskach nad brzegami 

 rzek często go znaleźć można. 



Diastictus. Mulsant. Psammodius. 



Kolce piszczeli trzeciej pary nog bardzo cienkie, przedkarcze pośrodku 

 krótkim, szerokim dołkiem opatrzone. 



Diastictus vulneratus (Sturm). 



„ sabuleti (Mulsant). Fig. Nr. 60. 

 Długość 2 do 3 mm. 



