208 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Pan Ludwik Dembowski znalazł dwa okazy w Miłosnej za Pragą, ja sam 

 znalazłem także dwa we wsi Biernik koło Radziwiłłowa st. dr. żel. Warsz.-Wied. 

 AV zbiorze we Frascati są dwa okazy przez J. "Wańkowicza gdzieś w kraju 

 znalezione. Te okazy są prawie czysto jasno-żółtej barwy. 



Na pewno nie można twierdzić czem się żywią doskonałe owady, chociaż 

 niezawodnie w gnoju się mnożą. Dwa przeze mnie znalezione wydostałem z dna 

 kwiatów kartoflanych. Pan Dembowski znalazł je też na łętach kartoflanych. 



Ochodeus. Serville. 



0. chrysomeloides (Schrank). 



0. chrysomelinus (Fabricius). Fig. Nr. 63. 



Długość ciała 5 do 7 mm. 



Jedyny nasz gatunek, jak poprzednio powiedziałem, do Codooera bardzo po- 

 dobny. Szczęki górne bardzo wydatne, łukowate, z końcami bardzo śpiczastemi, 

 cokolwiek wraz z krawędziami szczęk ku górze wzniesionemi. Warga górna 

 duża, szeroka, widoczna, tarczą głowy nie pokryta, pośrodku wycięta. Czoło 

 wypukłe, od wystającego wydłużenia tarczy głow}^ linijną wyraźną kreską od- 

 dzielone. Oczy duże, czarne, gołe, bardzo wypukłe i na zewnątrz silnie wystają- 

 ce. Przedkarcze silnie wypukłe, przy głowę i u podstawy v\ ązką, ostrą krawędzią 

 (rąbkiem) oddzielone. Pośrodku najszersze ku głowie znacznie się zwęża, ku tyło- 

 wi zawija się swym zarysem. Przez środek przedkarcza przebiega słaba wgnie- 

 ciona brózda, najszersza i najwydatniejsza u nasady, ku przodowi zwęża się 

 i nareszcie ginie zupełnie. 



Piszczele przedniej pary nóg trzema bardzo ostremi wydatnemi zębami na 

 zewnętrznej swej stronie opatrzone, z tych dwa pierwsze zagięte daleko dłuższe 

 od trzeciego. Piszczele dwu następnych par nóg mają zamiast zębów, na ze- 

 wnątrz bardzo słabe wyrostki. Piszczele są ku końcowi swemu płasko rozsze- 

 rzone, na końcu koło nasady łapek mają dwa sil ae kolce, u trzeciej pary nóg kolce 

 są bardzo wydatne i długie. 



Zewnętrzny kolec bardzo długi prawie prosty, wewnętrzny grubszy, krót- 

 szy i zakrzywiony. Łapki pierwszej pary nóg nikłe, cienkie. U dwu następ- 

 nych par dłuższe, silniejsze, a najdłuższe u trzeciej pary. Pierwszy członek ła- 

 pek (u 2 i 3 pary nog) dłuższy niż dwa następne razem wzięte, drugi dłuższy 

 od trzeciego i czwarty najmniejszy. 



Tarczka niędzy skrzydłowa (scutellum) prawie trójkątna, nawiasowato ogra- 

 niczona. Boki pokryw prawie równoległe, a same pokrywy wypukłe ku tyłowi 

 zaokrąglone, nie pokiywają ostatniego sagmentu odwłoku (pydigonn). Dziesięć 

 pasemek każdej pokrywy bardzo niewydatne. Pierwsze z nich najwydatniejsze 

 przy szwie położone nie otaczają tarczki, lecz dochodzą tylko do jej spodnich 

 granic. Cały owad trochę świecący, z gęstemi , równemi, chropowatościami 

 i nakłuciami, z których wyrastają krótkie siwo żółte włoski. 



Barwa rdzawo-żółta, czasem ciemno-kasztanowata, prawdopodobnie jej na- 

 tężenie zależy od wieku owada, i tak: gdy świeżo wyklute z poczwarek, owa- 



