ŹUKT CZYLI GNOJÓWCE KEAJOWE. 



211 



biej lub silniej wystające. Piszczele wszystkich par nóg prawie proste, u prze- 

 dnich, niezbyt rozpłaszczone. 



U nas w kraju należy do owadów bardzo rzadkich, koło "Warszawy zna- 

 lazł go p. "Wojciech Mączyński na Bielanach. Moje dwie sztuki, które mam 

 w zbiorze, pochodzą z Meranu, zebrałem je w śmieciach, na starych gotowanych 

 kościach. 



T. perlatus. Goetze. 



Długość ciała 8 do 9 mm. 



Naj gładszy z naszych gatunków, silnie wypukły. Wszystkie krawędzie gę- 

 sto szczecinkowatemi, czarnemi, a częstokroć rudemi włosami porośnięte. Gło- 

 wa słabo i rzadko rozłożonemi nakłuciami poznaczona, dwoma okrągłemi dość 

 wydatnemi, równo rozstawionemi guzami opatrzona. Przedkarcze cokolwiek węż- 

 szy od pokryw z bokami ku przodowi mocno zaokrąglonemi. U swej nasady 

 opatrzone szerokiem wgłębieniem, ograniczonem z boków wązkiemi wyniosłoś- 

 ciami, zwężającemi się ku środkowi przedkarcza, gdzie się zupełnie gubią. 



Poza temi wyniosłościami mieszczą się ku bokowi przedkarcza dwa sze- 

 rokie płaskie zagłębienia. Cała powierzchnia przedkarcza słabemi nakłuciami 

 poznaczona. Są one silniejsze niż na głowie. Pokrywy skrzydłowe wydatnie 

 wypukłe z pasemkami naprzemian cokolwiek silniej lub słabiej wystającemi, 

 opatrzone są płaskiemi wyrostkami, a na każdym z wyrostków mieści się nie- 

 znaczna kępka rudosiwych włosów; przytem pasemek silniej wystających jest 

 cztery pary, inne pozostałe są słabo wgłębione. Cała powierzchnia pokryw 

 skrzydłowych ma wygląd pomarszczony, jest dość wygładzona przytem. 



Owad u nas rzadki, nie wiem czy go kto koło Warszawy znalazł. Prze- 

 bywa w zbutwiałym gnoju i w trupach różnych zwierząt. Znaleść go można 

 w zdechłych żabach i ślimakach. Jeden okaz, który mam w zbiorze, pochodzi 

 z okolicy Monachium. Znalazłem też dwa okazy koło Opaczy, przy szosie gró- 

 jeckiej. 



T. hispidus. Pontopp. 



T. arenarius. Paykul. Fig. Nr. 64. 



Długość bardzo zmienna od 7 do 10 mm. 



Największy z pomiędzy naszych gatunków. Tarcza głowy wydłużona, 

 dość śpiczasto zakończona. Powierzchnia głowy gęsto i równomiernie ponakłu- 

 wana. Przedkarcze z zaokrąglonemi bokami, cokolwiek węższe od pokryw, ku 

 przodowi nieco zwężone, z końcami bocznych krawędzi ostro wystającemi. 

 W środku, poczynając od podstawy przedkarcza, widocznem jest szerokie, słabe, 

 wgłębienie, które ku przodowi zmienia się w wązką, słabo wgłębioną brózdę, 

 ograniczoną po obu stronach płaską wyniosłością, poza którą, z boku i z przo- 

 du, mieszczą się szerokie dołki. 



Pokrywy skrzydłowe opatrzone pasemkami równej szerokości, naprzemian 

 słabo wystającemi. Silniej wystające pasemka są trochę wygładzone i płaskie- 

 mi nierównościami poznaczone, z których wyrastają równo rozstawione pęczki 

 rudo-żółtych włosów, kształtu oczek z wolną wewnątrz przestrzenią. Pęczki 



