ŻUKI CZYLI GNOJÓWCE KRAJOWE. 



213 



Głowa gęsto ponakłuwana, krótkiemi, źółto-płowemi, drobnemi włoskami, 

 pokryta, nieznaczną szeroką brózdą opatrzona. Przedkarcze bardzo chropowate, 

 silnemi nakłuciami gęsto póznaczone, przez całą swą długość pośrodku głęboką 

 i szeroką brózdą opatrzone. Brózda ograniczona jest z boków wystającemi kan- 

 ciastemi wyniosłościami, które ku środkowi przedkarcza zbliżają się ku sobie 

 i w tern miejscu brózda jest znacznie węższa. Zresztą pomienione wyniosłości są 

 różnie powyginane u różnych osobników, u świeżo wyklutych z poczwarki są 

 bardzo wydatne. Brzegi przedkarcza ku przodowi dobrze zaokrąglone, krawędź 

 u nasady w środku silnie ku pokrywom wygięta. Poza wyniosłościami ograni- 

 czającemi brózdę mieszczą się wydatne zagłębienia, dwa z przodu a dwa dru- 

 gie ku nasadzie przedkarcza. Najwydatniejsze są dwa zagłębienia, umieszczone 

 przy brzegu u podstawy przedkarcza. Kształtu wszystkich zagłębień trudno 

 określić, gdyż u każdego niemal osobnika cokolwiek są odmienne. Z pomiędzy 

 pasemek, na pokrywach skrzydłowych: pierwsze, trzecie, siódme i dziewiąte są 

 silnie kanciasto wywyższone. Najwydatniejszym jest brzeg pierwszego tuż 

 przy szwie, otacza ono też tarczkę, która skutkiem tego wydaje się wgłębioną. 

 Pomiędzy brózdami, rozgraniczaj ącemi pasemka, mieszczą się wszerz kanciaste 

 wyniosłości i tworzą między sobą głębokie dołki, porozdzielane nieznacznie resz- 

 tą prążek, wystające pasemka pokryte są rzadko rozstawionemi kępkami, szaro 

 rudych włosków. 



Owad u nas w kraju dość rzadki. Znajdowałem go na cmentarzu Powąz- 

 kowskim i na Bielanach, a raz w roku 1865 jeden okaz na spróchniałej topolu 

 przy ulicy Gęsiej. Znalazłem też raz dwa egzemplarze w okolicy Meranu 

 w rozrzuconym zbutwiałym gnoju. 



G r i i p ei V. 



Geotrupinae. 



Przy opisie niniejszej grupy trudno' jest zestawić w ogólnym zarysie 

 wszystkie cechy główne, któreby można za wspólne uważać, gdyż zaliczają się, 



\ tu owady tak ogólnemi zarysami, jako też pojedyńczemi częściami składowemi 

 oraz członkami ruchu i dotykania wielce się różniące. Główną charakterystyką 



' są rożki z jedenastu członków złożone, szczęki górne zawsze silne, wydatne, ni- 

 gdy tarczą głowy niepokryte, czasem bardzo daźe (Letkrus), oraz piszczele 



: wszystkich par nóg na zewnątrz łukowato wygięte, opatrzone cienkiemi, dłu- 

 giemi łapkami. 



