O składzie chemicznym 



przez 



Ludwika Gorazdowskiego, 



Kandydata nauk przyrodniczych. 



Literatura, dotycząca skał krystalicznych tatrzańskich, prócz dawnych 

 badań Staszyca i Zejsznera, posiada dwie nowsze prace Morozewicza (*) i je- 

 dne, p. Szadeczkyego (**). 



Z badań p. Morozewicza wiemy, że oś krystaliczną Tatr stanowią 

 przeważnie granity: właściwy i muskowitowy, oraz gnejsy i łupki krysta- 

 liczne, rozwinięte przeważnie na zachodnim krańcu pasma. Z pomiędzy 

 łupków krystalicznych p. Morozewicz wymienia mikowy, bioty to wo gra- 

 natowy, amfibolowy, chlorytowy, talkowy i inne. Nadto w roku 1891 od- 

 krył on na Pysznej skałę dyorytową, pozostającą w blizkiem sąsiedztwie 

 łupków krystalicznych. 



Pod względem mikroskopowym granity Tatr były badane zarówno 

 przez p. Morozewicza jak przez p. Szadeckyego. Prócz składników istotnych 

 (kwarc, ortoklaz, oligoklaz, biotyt, muskowit) i nieistotnych, jak apatyt, 

 magnetyt, ilmenit, cyrkon, sfen, hematyt, Szadeczky znalazł" w nich jesz- 

 cze cały szereg minerałów wtórnych: kaolin, epidot, coizyt, pennin, deles- 

 syt, leukoksen, loksoklaz. Określenie jednak niektórych z tych minerałów 



*) Opis mikroskopowo-petrografiezny granitów tatrzańskich. „Pam. Fiz." T. IX. 18S9. 

 Rozmieszczenie granitów, gnejsów i łupków krystalicznych w Tatrach. „Pam. Fiz." T. XI. 1891. 



**) Dr. Juliusz v. Szadeczky in Budapest. Der Granit der Hohen Tatra. „Tscherm. Min. 

 Pctr. Mittlgn." T. XIII, 1893. p. 222. 



