L. GORAZDOWSKl. — MINERAŁY TATRZAŃSKIE. 



55 



Feldspat z masy zasadniczej. 



Różni się on drobnemi wymia ami oraz zielonawym kolorem od or- 

 toklazu por&rycznego z tegoż granitu. Feldspat ten wydzieliłem z masy 

 zasadniczej za pomocą płyną Thouleta. Czynność ta była połączona z nie- 

 małemu trudnościami wskutek bardzo zbliżonych do siebie ciężarów wła- 

 ściwych obu składników masy zasadniczej: kwarcu (c. wł.=2,2 — 2,3) i feld- 

 spadu (c. wł.=2,238 — 2,548). Po kilkakrotnem jednak pogrążaniu pro- 

 szku w cieczy udało mi się zupełnie czysto odzielić feldspat od kwar- 

 cu, tak że nawet pod mikroskopem nie można było dostrzedz tego ostatnie- 

 go. Widać to i ze składu chemicznego tego feldspatu, wykazującego nor- 

 malną iJość krzomionki, właściwą dla feldspatów alkalicznych. 



Si0 2 65,23 

 A1 2 Ó 3 19,18 

 Fe 2 0 3 ślady 

 CaO 1,81 

 MgO ślady 

 K 2 0 2,16 

 Na a O 7,94 



/ H 2 Q 2.10 



98,42 



Jak wykazują rozbiory chemiczne, oba te feldspaty różnią się po 

 między sobą bardzo znacznie. Pierwszy jest przeważnie feldspatem pota- 

 sowym t. j. oitoklazem, gdy drugi składem swym odpowit.da raczej wzo- 

 rowi albitu, t. j. feMspatu sodowego, niż ortoklazu. Rezultat ten, wyka- 

 zujący znaczną różnicę w chemicznych własnościach obu feldspatów, cie- 

 kawy jest w tern przypuszczeniu, że oba te faldspaty zrodziły się w jednej 

 magmie w postaci dwu róŻDych „pokoleń" feldspatowych. 



Wobec tego, że feldspat potasowy tworzy kryształy porfiryozne, przy- 

 puszczaćby należało, że wykrystalizował się on wcześniej, niż feldspat 

 sodowy, gdy tymczasem z punktu widzenia teoryi oczekiwaćby należało 

 procesu wręcz przeciwnego. 



IV. Dyonjt i łupd{ amfibolowy. 



W tern miejscu postaram się opisać dokładniej odkryte przez p. J. 

 Morozewicza *) dyoryty, a także i łupki amfibolowe niezbadane dotychczas 

 chemicznie. 



*) „Fam. Fiz." T. XI. 1891. 



