L. G')RAZDOWSKl. — MlNERAł-Y TATRZAŃSKIE. 



61 



amfibolowego) obliczymy stosunki cząsteczkowe i zasady połąozymy z krze- 

 mionką w postaci trzech wyżej wymienionych krzemianów, to otrzymamy 

 co następuje: 



i iii 

 V 4 (Me a R 8 Si 4 0 12 ) 



Me R 2 SiO 6 



3 (Me SiO ,) 



t. j. na 3 części metakrzemianu przypada jedna część zasadowego i 1 / i czę- 

 ści krzemianu alkalicznego. 



W" sposób bardziej szczegółowy wzór ten przestawić można, jak na- 

 stępuje: 



V 4 (Na 2 Fe 2 Si 4 0 12 ) 



(7 3 Fe, 1 3 Mg, y 3 Ca) (7 6 Fe 2 , 5 / fi ALJSiO R 

 3 (Ca, Mg, Fe) Si0 3 



Wzorowi temu odpowiada następujący skład procentowy: 



Si0 2 43,41 

 ALA 12,30 

 Fe 2 0 3 9,64 

 FeO 13,87 

 CaO 10,81 

 MgO 7,72 

 Na 2 0 2,25 



analiza 



44,86 

 11,94 



8,85 

 12.34 

 10,70 



7,68 



2,15 (wraz z K 2 0). 



Musimy przyznać, że cyfry analizy są bardzo zbliżone do ilości od- 

 powiadających wzorowi. 



Oba rozbiory chemiczne amfibolów pod względem jakościowym są bar- 

 dzo do siebie zbliżone. Okoliczność ta naprowadza na myśl, że i skały obie, 

 tak dyoryt, jak i łupek umfibolowy, nie powinny się znacznie różnić od 

 siebie swojem pochodzeniem, i że druga z tych skał, być może, powstała 

 z pierwszej na drodze procesów wtórnych. Bardzo blizkie sąsiedztwo tych 

 skał w Tatrach może także być dowodem tego przypuszczenia. 



Badania niniejsze wykonałem w laboratorium profesora akademika p. 

 A. Lagorio. Uważam sobie za przyjemny obowiązek złożyć Mu tutaj wy- 

 razy podziękowania za światłe kierownictwo, oraz za gościnność i życzli- 

 wość, jaką zawsze okazywał w ciągu moich badań i studyów. 



