ST, CHEŁCHOWSKI. — GRZYBY. 



11 



Rosya. 



C. v. "Weinmaan. Hymenomycetes et Gasteromycetes florae Rossi- 

 cae. Petropolis 1836. 



A. Jaczewski. Materiaux pour la Florę mycologiąue du gouvernement 

 de Smoleńsk. (3 części) 1893 — 1896. Bullet. de la Societe Mycologiąue 

 de France. T. IX, 1893. Buli. de la Societe Imper de Natural. de Moscou, 

 1895, M 1 et 1896, M. 7. 



E. Borszczow. Les Champignons du Grouvernement de Czerni- 

 gow; Melanges biolog, de 1'Acad. des Sciences de St.-Petersbourg, 1868. T. VI. 



P. A. Karsten. łiusslands, Finlands, och den Skandynawiska Hol- 

 fous Hattswampar. Mustiala 1879 — 1885. Część I i II. 



Z pośród dzielnic, składających dawną Polskę, najlepiej pod wzglę- 

 dem mykologicznym jest zbadany Szląsk. Dzięki początkom, zrobionym 

 przez Casp. Scliwenckfelda w XVI stuleciu, popartym w następnym wieku 

 spostrzeżeniami lir. H. G. Mattusclilca, A. V. Weigla, Dr. A. J. Kroclcera, 

 J. B. de Albertini i L. I). de Schweinitza, liczne w bieżącym stuleciu badania. 

 G. J. Preussa, G. G. Beinerta, H. R. Goepperta, W. G. Schneidera, F. Goli- 

 na, O. Weberbauera i Dr. J. Schroetera skupiły nadzwyczaj bogaty i ob- 

 iity materyał mykologiczny. Przy pomocy takiego bystrego i zamiłowanego 

 znawcy grzybów, jakim był J. Sehroeter, Towarzystwo Szląskie popiera- 

 nia kultury ojczystej postanowiło opracować całokształt flory mykologi- 

 cznej w „Kryptogamen-Flora von Schlesien". Praca, przedsięwzięta przez 

 Schroetera, od roku 1886 częściowo wchodziła w wykonanie. "W" r. 1839 

 ukończony został pierwszy tom, obejmujący na 814 str. historyą mykologi- 

 cznej flory szląskiej, charakterystykę tej ostatniej i opisanie: 



Sluzowców — Myxomycetes 122 gat. 

 Bakteryj — Schizomycetes 115 gat. 

 Pleśniaków — Phycomycetes 178 gat. 

 Snieciaków — Hemibasidii 80 gat. 

 Podstawkozarodnikowych — Basidiomycetes: 



a) Podnóżczaków — Protobasidii 232 gat. 



b) Podstawczaków — Autobasidii 960 gat. 



Opisy wszystkich tych 1687 gat. zawartych w I-ym tomie są dokładne, 

 obrazowe i szczegółowe. Sehroeter, poprawiając wiele błędów, panujących 

 w mykologii i rozwijając podstawy naturalnego układu grzybów, dał 

 w swej pracy doskonałe dzieło, stojące na wysokości współczesnej nauki 

 i mogące służyć za wzór, w jaki sposób lokalne flory opracowywać należy. 



