TOPORKI KAMIENNE 



z okolic górnego Bugu i Styru. 



Napisał 



ERAZM MAJEWSKI. 



Toporki, których wyobrażenia znajdzie czytelnik na załączonych tutaj 

 tablicach, stanowią typ dotąd nieznany w nauce. Próżno upatrywałem po- 

 dobnych zarówno po najbogatszych i licznych muzeach Europy, jak w do- 

 stępnej mi literaturze. Nawet archeologowie, którym miałem sposobność 

 przedstawić oryginały lub fotografie owych okazów, nie znają podobnych, 

 a należą do ich liczby ludzie wielkiej erudycyi i wszechstronni znawcy ty- 

 pów narzędzi przedhistorycznych. 



Pokazuje się z tego, że archeologia, wciąż jeszcze przyjmuje do swe- 

 go inwentarza nieznane przedtem zdobycze. Jeśli przybywają jej nowe fa- 

 kty, dotyczące krajów pozaeuropejskich albo czasów młodszych, jest to zu- 

 pełnie naturalne. Osobliwsze jest, gdy rzecz nowa przybywa ze środkowej 

 Europy i należy do epoki kamiennej, zda się najlepiej poznanej i bardzo 

 jednostajnej w swych typach i objawach. 



Mamy tu do czynienia nie z jakiemś odosobnionem znaleziskiem, 

 któreby można poczytać za wytwór przypadku lub wyjątek, ale z typem 

 rozpowszechnionym na znacznym obszarze kraju, z typem, przedstawiającym 

 we wszystkich okazach jednakowe cechy charakterystyczne, które odbiega- 

 ją dcść jaskrawo od cech znanych tego rodzaju narzędzi. 



I to zasługuje na zaznaczenie, że nawet badaczom naszego kraju, 

 którzy eksploatowali okolice nadbużańskie, toporki te są obce. Jeden tyl- 

 ko p. Zygmunt Grloger, posiada podobno w swym bogatym zbiorze parę 

 okazów podobnych, ale dotąd nie mogłem sprawdzić, o ile pomienione na- 

 rzędzia pana Glogera są zbliżone do moich. 



