397 
magis  distantia  quam  in  praecedente.  Flores  omnium  mi- 
nores. Insigne  ipsis  costis  tubi  calycini  rugis  6eu  cicatrici- 
bus  parvis  exasperatis. 
Septimam  speciem  hujus  generis  sistit  coll.  IV,  n.  49, 
sed  specimen  meum  mancum,  floribus  fere  destitutum. 
15.  Verticordia  pectinala.  (Drum.  V,  n.  110.) 
V.  (Euverticordia)  corymbo  composito;  bracleolis  in  cu- 
cullum  demum  latere  fissum  concrelis  deciduis;  calycis  tubo 
hemisphaerico  undique  aequaliter  villoso  ecostato,  limbi  lo- 
bis  in  lacinias  5 pectinato- pinnatifidas  palmatim-partitis  ; 
petalis  scariosis  dorso  velutinis  per  totum  marginem  ser- 
rulatis;  staminodiis  linearibus  apice  parum  dilatalis  obtusis; 
stylo  corollam  duplo  excedente  aspergilliformi;  foliis  in  ra- 
mulis  oppositis  pectinalim  disposilis  linearibus  calloso-acu- 
tiusculis.  Praeter  dispositionem  foliorum  et  caules  e radice 
solitarios  a V.  cespitosa,  floribus  simili,  dignoscitur  tubo 
calycino  ecostato  undique  aequaliter  villoso,  nec  ad  basin 
coma  stelliformi  pilorum  fulto,  petalis  serrulatis,  nec  fim- 
bricato-ciliatis,  staminodiis  ad  apicem  dilatatis  atque  brac- 
teolis  in  cucullum  concretis,  quae  in  V.  cespitosa  liberae, 
dorso  carinatatae. 
16.  Verticordia  oxylepis.  (Drum.  V,  n.  113.) 
V.  (Euverticordia)  floribus  in  apicibus  ramulorum  solita- 
riis  foliis  obvallatis  subcorymbosis;  tubo  calycis  hemisphae- 
rico pubescente,  basi  villis  argenteis  stellatim  patenlibus 
stipato,  lobis  sessilibus  palmatifidis,  laciniis  simplicibus  ari- 
staeformibus  capillaribusque;  petalis  dorso  pubescentibus 
integris;  staminodiis  ligulaeformibus  acuminalis  stamina  su- 
perantibus et  cum  illis  petalis  adnatis;  stylo  flore  qua- 
druple longiore  barbulato;  foliis  brevissime  petiolalis  tere- 
tiusculis  vel  subtrigonis.  — Frutex  videtur  humilis.  Limbi 
calycini  laciniae  aliae  aristaeformes  lutescentes,  aliae  tenuioi- 
res  capillaceae  albae.  Pelala  staminodiaque  sordide  alba. 
Bracteolae  jam  delapsae. 
17.  Verticordia  fasligiata.  (Drum.  V,  n.  114.) 
V.  (Euverticordia)  floribus  paucis  breviter  pedunculatis 
umbellatim  fastigiatis;  tubo  calycis  decemcostato  piloso,  limbi 
lobis  in  lacinias  numerosas  pectinato-plumosas  palmatim  par- 
ties ; petalis  ovato-oblongis  integerrimis  glabris  ; staminodiis 
filiformibus  stamina  superantibus;  stylo  aspergilliformi  in- 
cluso ; bracteolis  dorso  carinatis,  foliis  imbricato-linearibus 
longiusculis,  dorso  convexis,  hinc  canaliculatis,  apice  bre- 
viter callosis.  Frutex  vix  semipede  altior,  ramosissimus, 
glaber,  ramis  nigricantibus  foliorum  reliquiis  dense  vestitis, 
ramulis  superne  dense  foliosis.  Flores  3 v.  4 in  apice  ramu- 
lorum, in  pedicellis  flore  duplo  minoribus  insidentes.  Ca- 
lycis phylla  rosea;  petala  coccinea,  minora,  filamentis  sta- 
minodiisque  ejusdem  coloris;  antherae  globosae,  flavae. 
IB.  Verticordia  hirta.  (Drum.  V,  n.  112.) 
V.  (Chrvsoma)  corymbo  composito;  calycis  tubo  hrevi 
3*8 
obconico  glabro,  limbi  lobis  in  lacinias  7 pectinato-pinnati- 
fidas  palmatim-partitis;  petalis  palmato-9- 1 1 -fidis;  stami- 
nodiis petaloideis  lineari-laneeolatis  interdum  2-3-dentatis 
stamina  superantibus;  connectivo  ovato,  callo  brevi  termi- 
nato:  stylo  recto  imberbi  staminodia  subaequanle;  caule 
hirto  superne  rufescente;  foliis  oblique  mucronatis:  infe- 
rioribus  fasciculato-conferlis  semiteretibus , floralibus  latio- 
ribus  oblongis  dorso  convexis.  — Bracteolae  binae,  altera 
majore  cucullata  minorem  amplecl’ente.  Afflnis  V.  Preissii, 
sed  phyllis  calycinis  et  petalis  in  lacinias  magis  numerosas 
divisis  et  caule  hirto  basi  cinerascente,  apice  rufescente 
distincta. 
Sub  n.  Ill  ejusdem  collectionis  exstant  specimina  V. 
fimbripetalae,  sub  n.  108  et  109  V.  umbellatae,  sub 
n.  107  V.  serratae  Schauer. 
19.  Calycothrix  pulchella.  (Drum.  V,  n.  115  ) 
i'  t-  _ /c- 
C.  glaberrima;  foliis  subulatis  lineari-tngoms  calloso-api- 
culatis;  bracteolis  basi  connatis  glabriusculis  carinatis  (ca- 
rina  muriculata)  mucronatis  tubum  calycinum  aequantibus  ; 
floribus  pol\andris  corymbosis  racetnosis;  aristis  corollam 
sesquies  excedentibus.  — Frutex  plus  quam  pedalis,  cortice 
cinereo  secedente  obductus,  dichotome  ramosus,  ramis  ra- 
mulisque  slrictis.  Folia  supra  nervo  elevato  notata,  subtus 
convexo-carinata,  punctata.  Flores  pulchre  violacei;  stamina 
circiter  30,  filamentis  valde  inaequalibus.  Ad  descriptionern 
C.  Behrianae  accedil,  glabritie  et  florum  colore  diversa. 
20.  Calycolrix  diversifolia.  (Drum.  V,  n.  116  (ex  parte)). 
C.  ramis  subtilissime  puberulis;  foliis  petiolatis  glabris 
variis:  aliis  numerosis  lineari-tri-vel  telragonis  apice  pili- 
feris,  aliis  paucioribus  praesertim  ad  basin  ramulorum  sitis 
oblongo-obovatis  obovatisque  planisculis  carinatis  calloso- 
mucronulatis,  interdum  versus  apicem  margine  angustissimo 
cartilagineo-serrulato  praedilis;  bracteolis  basi  connatis  sca- 
riosis carinatis  glabriusculis  margine  ciliolatis  tubo  caly- 
cino duplo  brevioribus;  floribus  icosandris  corymbosis;  ari- 
stis corollam  bis  excedentibus.  Flores  in  sicco  videntur  albi 
vel  pallide  rosei,  vulgo  minores  quam  in  C.  scabra  DC., 
folia  etiam  breviora;  stipulae  minutae  ad  apices  ramulorum 
persistant.  Sub  eodem  numéro,  sed  separatim  positum,  in- 
veni  specimen  varietatis  C.  scabrae  , carina  bracteolarum 
ciliis  brevioribus,  interdum  brevissimis  vestita. 
Observatio.  Generi  Ericomyrto  ovarium  uniloculare,  forte 
lapsu  calami,  infeliciter  adscripsi,  nam  simul  Baeckeaceis 
adnumeravi.  Bevera  Ericomyrtus  habet  ovarium  triloculare, 
ovulis  in  loculis  placenta  orbiculari  inscrlis.  Antherae  cer- 
nuae , connectivo  crasso,  loculis  confluentibus  poro  dehis- 
centibus,  stylus  brevissimus,  stigma  punctiforme.  Genus  hoc 
convenit  potius  cum  Oxymyrrhine  Scb.  calycis  phyllis  (trian- 
gularibus)  acutis,  non  tarnen  acuminatis,  antherarum  et  ovarii 
structura,  sed  tubus  calycinus  et  stamina  tantum  20,  nec 
numerosa  (in  aliis  generibus  cl.  Schauer  numerum  slaminum 
aliquando  20  superantem,  semper  indieavit);  de  identitale  ge- 
Bulletin  physico  - mathématique 
