A. PIETKIEWICZ. POSZUKIWANIE ZMIANY POGODY. 61 



runku raz powziętym i mniej jest zmienną, niżby być mogła, oddana na los przy- 

 padku samego. 



Innym jeszcze sposobem przeprowadzić możemy poszukiwanie; a mianowicie 

 określając zmienność pogody, t. j. prawdopodobieństwo P zmiany dwu sprze- 

 cznych elementów d i p. 



Czy grupowanie się tych elementów jest przypadkowe, czy też od pewnej 

 zależne przyczyny, w każdym razie liczba ogólna grup d takaż sama być powinna 

 jak i p; o tern przekonywa nas i powyższa tabela, gdzie 614 grup znajdujemy dla 

 d, a 615 dla p\ różnica o 1 pochodzi stąd, że dzień 1 stycznia 1876, od którego li- 

 czyć poczęto, był pogodny i na takimże dniu kończy się szereg dostrzeżeń 31 Gru- 

 dnia 1884 roku. 



Wspólna tedy dla obu elementów suma grup S oznacza oczywiście liczbę 

 zmian tak d na p jak i p na d; tym sposobem dla całego szeregu prawdopo- 

 dobieństwo zmiany będzie: 



4) 



czyli 



2_S 

 N 



1229 - om 



3288 - °' 374 - 



Poprzestając na jednym elemencie, mamy: 

 Pd, P = = °> 405 



W razie samego tylko przypadku mamy podług 1) i 4) 



P = 2 a (1— a) = 0,497. 



Prawdopodobieństwo zaś zmiany d na p i odwrotnie p na d sprowadza 

 się do 



P d ,p = 1— a = 0,539. 



P p ,d = a = 0,461. 



Prawdopodobieństwo zmiany pogody jest zatem o wiele mniejsze w rze- 

 czywistości, aniżeli na podstawie przypadkowości wnosić można. Potwierdza 

 się więc i tym sposobem dążność do utrzymywania się charakteru pogody. 



