02 



DZIAŁ I. MET1SOKOLOGIJA I IIIDUOGRAFIJA. 



Zamiast zmienności możemy w tymże celn wziąć średnią, długość grup 

 czyli okresów D s ; ponieważ 2S grup, razem wzięte, stanowią, N dni, mamy 

 oczywiście: 



D = — = — 

 2S P 



Średnia tedy długość okresu jest odwrotną zmienności. Zestawiając tera 

 wypadki otrzymujemy: 





d 



P 



S (d,p) 



przypadek 



0,539 



0,469 



0,497 



postrzcżenic 



0,405 



0,347 



0,374 



przypadek 



1,856 



2,168 



2,012 



postrzeżenie 



2,471 



2,880 



2,675 



Te cyfry świadczą również o dążności stanu pogody do utrwalenia się, 

 średnia bowiem długość okresów jest większa, niźli przypadek zrządzić może. 



Zaznaczamy tu jeszcze, że prawdopodobieństwo zmiany d na p jest wię- 

 ksze, aniżeli p na d; stąd i średnia długość okresów dżdżystych jest krótsza 

 od pogodnych. 



Ważną jest tu rzeczą wiedzieć, w jakim stosunku wzrastają widoki na 

 zmianę pogody w miarę dłuższego czasu, ubiegłego od ostatniej zmiany. Jeżeli 

 L, oznacza liczbę grup o n z kolei dniach jednakowego stanu pogody, zaś 

 L'„- liczbę wszystkich dłuższych okresów, to między L a -f- LV przypadkami 

 trwał jednakowy przez n dni charakter pogody L„ razy i tyleż razy zmiana 

 tej pogody nastąpiła; prawdopodobieństwo tedy zmiany po n dniach jednakowego 

 stanu pogody wyraża się przez 



L, 



Lu + LV' 

 Podług tego wzoru otrzymujemy. 



Prawdopodobieństwo zmiany: 



po dniach 12345 6 78 9 10-12 13-14 15-1G 17-18 19-24 

 deszczu 0,402 428 410 363 354 451 250 476 455 611 



pogody 415 353 313 331 252 300 232 233 303 351 167 125 167 250 



Po 7 dniach deszczu prawdopodobieństwo zmiany, dochodząc najmniej- 

 szośei, wzrastać zaczyna prędko. Co do pogody zaś, to im ona dłużej frwa, 



