18 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



ponieważ jednak ani profesor Grewingk, ani Berendt, ani ja, ani prof. Ino- 

 stranzeff, którzy przy badaniu źródeł Druskienickich okolicę tę zwiedzili, nie 

 znaleźli w zielonych warstwach Gałowickich żadnych charakterystycznych ska- 

 mieniałości, wiek ich zatem pozostaje wątpliwym. Mnie się udało jedynie skonsta- 

 tować położenie tych piasków zielonych powyżej kredy, dobrze odsłoniętej 

 w Mielaeh pod Grodnem i zawierającej skamieniałości senońskie. Udało mi się 

 również, jak to widać z uprzedniego sprawozdania mojego, znaleść w uroczy- 

 sku Tartak koło miasteczka Sopoćkiń w gub. Suwalskiej czyste piaski kwar- 

 cowe. Tak więc dowiedzionem zostało, że piaski Gałowickie w żadnym razie 

 nie należą do Wealdu, jak mniemał Pusch, lecz są młodsze od białej kredy 

 senońskiej i petrograficznie wielce przypominają oligoceniczne warstwy sam- 

 landzkiego wybrzeża. Stosunek warstw kredowych i trzeciorzędowych do siebie 

 wyjaśnia podany w uprzedniem sprawozdaniu mojem przekrój pod Mielnikiem 

 nad Bugiem. 



W gubernii Wileńskiej i Kowieńskiej utwory podobne do Gałowickich 

 nic były dotychczas znane. W roku 1882 zwiedzając brzegi Świętej na granicy 

 gub. Wileńskiej i Kowieńskiej, znalazłem pod wsią Jadoiccami, cokolwiek po- 

 wyżej Wiłkomierza a także i poniżej tego miasteczka warstwy przypominające 

 cokolwiek trzeciorzędowe warstwy Gałowickie i Samlandzkie. 



Utwory te pod Jadowcami składają się u góry z warstwujących się na- 

 przemian — sinej gliny marglowej i dość grubego piasku kwarcowego, zawiera- 

 jącego cienkie warstewki i gniazda lignitu. Pod tym szeregiem warstw, gru- 

 bym na 8 to, leży sinawoszara glina marglowa, zawierająca liczne blaszki miki. 

 Cokolwiek niżej z pod tej gliny wynurza się dość miękki piaskowiec z nieliczne- 

 mi ziarnkami glaukonitu. W majątku Leonpol kolo Wiłkomierza, powyżej pla- 

 stycznej, sinej, zawierającej mikę gliny marglowej, leży pokład zielonawego pia- 

 sku około 10 to gruby. Piasek ten w innych odsłonięciach przykrywa niezna- 

 czna warstwa czystego piasku kwarcowego. Wreszcie świdrowanie studzien 

 artezyjskich w Wilnie dostarczyło dowodów, że utwory podobne i pod tem 

 miastem się znajdują, co w części przewidywać było można z tego względu, że 

 na brzegach Wilii i Wilejki w okolicach Wilna pośród szarego iłu lodowcowe- 

 go znajdujemy niekiedy warstwy zielonawego piasku, przypominające barwą 

 i składem mineralogicznym glaukonitowe piaski trzeciorzędowe, od których 

 różnią się jedynie domięszką lodowcowego materyjału. Piaski podobne koło 

 Druskienik prof. Inostranzeff uważa za trzeciorzędowe — ponieważ jednak z opi- 

 su jego widać, że piaski te zawierają minerały widocznie przyniesione przez 

 wody lodowcowe i ponieważ brak w nich skamieniałości trzeciorzędowych, zdaje 

 mi się, że piaski te z większą słusznością zaliczyć można do utworów dyluwi- 

 jalnych, tembardziej, iż jak Avidać z dołączonego przekroju, pod niemi mogą 

 leżeć typowe lodowcowe piaski i iły. 



W otworze świdrowym przy wierceniu studni artezyjskiej w wojskowej 

 piekarni na przedmieściu Wilna, Pohulance, znaleziono następujące pokłady: 



1. Żóltawo-szary piasek gliniasty | 



2. Czerwonaw r o-szara glina plastyczna / 1 ■ stop. 



3. Żółty drobny piasek przemieszany z pyłem lodowcowym) 



