OPIS ANAMEZYTU WOŁYŃSKIEGO S. TFAFEIUSA. 



47 



Zestawiam rezultaty ogólndj i parcyjalnych analiz: 





Analiza ogólna 



Augit 



Plagijoklaz 



Szkło 





4.9 10 





51 84 



42,77 







8 84. 



O, Ort 







FeO 











A1 2 0 3 



19,84 



16,93 



26,89 



26,50 



CaO 



8,95 



13,21 



10,81 



9,34 



MgO 



2,51 



1,12 



0,63 



2,78 



k,o 



0,53 



1,07 



1,12 



1,60 



Na 2 0 



2,92 



4,02 



5,34 



3,22 



PA 



0,21 









Ti0 2 



1,96 









Wody i cz. 1. 



2,34 



1,12 



1,88 



1,21 



100,44 



100. 



100. 



100. 



Z tablicy powyższej widać, że najwięcej krzemionki zawiera augit i pla- 

 gijoklaz, najwięcej potasu i magnezu — szkło, najwięcej sodu — plagijoklaz. 



Analiza ogólna bazaltu dokonaną została przez Blumela w roku 1867; 

 moja analiza jest prawie zupełnie zgodną z jego określeniami; otrzymał on 

 mianowicie: 



SiO a — 53,42; FeO — 17,13; A1 2 0 3 — 15,08; CaO — 8,72; 

 MgÓ — 2,24; Na 2 0 — 3,25; Ti0 2 — 0,85. Oprócz tego 

 2,34% straty i ślady K 2 0 i P 2 0 5 . 



Blumel obliczył na zasadzie swojej analizy stosunek masy normalnie tra 

 chitowej do normalnie piroksenowej, co daje pojęcie o stopniu kwasowości ba- 

 zaltu; stosunek ten == 1 : 4,69. 



Oprócz powyższych analiz dokonaną została analiza zielonkaioo-szarej gli- 

 ny, która jest ostatecznym produktem rozkładu bazaltu i która spoczywa bez- 

 pośrednio pod warstwą kredy (Tab. I r.); zewnętrzny opis tej gliny przyto- 

 czyłem w III. Glina poddaną została działaniu kwasu solnego i otrzymany 

 przez to wyciąg analizowany był oddzielnie od pozostałego osadu. Krzemion- 

 ka, która wskutek rozkładu krzemianów kwasem solnym strąca się w postaci 

 galaretowatej masy i zostaje na filtrze wraz z nierozpuszczonym osadem, roz- 

 puszczoną została w słabym roztworze ługu sodowego i ilość jej dodana do 

 krzemionki, otrzymanej przy analizie wyciągu. W kwasie rozpuściło się 67°/ 0 , 



