ROZBIOBY CH1MK5E1I 



CZTERECH RUD CYNKOWYCH 



dokonane przez 

 Stanisława Pfaffiusa i Zygmunta Toeplitza. 



W zbiorach geognostycznych Bogumiła Puscha, będących obecnie w po- 

 siadaniu uniwersytetu warszawskiego, znajduje się przeszło 100 okazów rud 

 cynkowych, pochodzących z rozmaitych miejscowości gubernii Kieleckiej i Pio- 

 trkowskiej. 



O iłe nam wiadomo, rudy te nie były dotąd jeszcze systematycznie bada- 

 ne, nigdzie przynajmniej wyniki takich badań ogłoszone nie zostały. Profesor 

 A. Lagorio raczył łaskawie wybrać najbardziej charakterystyczne okazy zbio- 

 ru i udzielił ich nam dla zbadania pod względem chemicznym i mineralogi- 

 cznym. 



Podane poniżej wypadki czterech rozbiorów chemicznych umieszczamy 

 jako początek materyjału naukowego, który będziemy się starali uzupełnić 

 w najbliższej przyszłości. 



Do analizy braliśmy próby przeciętne, po sproszkowaniu wysuszone do 

 stałej wagi przy 110°C. 



Proszek poddany działaniu kwasu solnego rozpuszczał się przy wydziela- 

 niu znacznej ilości dwutlenku węgla a w N J III i IV także siarkowodoru, zo- 

 stawiając mniejszą lub większą ilość materyi nierozpuszczalnej — krzemionki. 



W N° I siarkowodoru znajduje się niewiele. 



Po oddzieleniu krzemionki, ciecz odfiltrowana od niej wystawioną została 

 po dodaniu kwasu solnego na działanie siarkowodoru, który strąci! w N° I 

 ołów, w N II i IV kadm w N zaś III ołów i kadm. Siarki tych metali rozpu- 



Pam. Fizyj.— Tom. VI. Dział 11. 11 



