RODY MIEDZIANE GÓR KIELECKICH 



ROZBIÓR CHEMICZNY 

 dokonany przez 

 l^/L a, łs: s y m. ilijana 3F 1 1 a, -u. m a,. 



Warunki gieologiczne, wśród których występuje vi nas nula miedziana, 

 były przedmiotem badań wielu gieologów, a odnośne pokłady, należące do de- 

 wońskiej i syluryjskiej formacyi, zostały w ostatnich zwłaszcza czasach dokła- 

 dnie scharakteryzowane. Największe ilości rudy znajdują się w górach kiele- 

 ckich wśród warstw t. zw. podrzędnych, powstałych, jak utrzymuje Pusch, 

 przez metamorfozę z pokładów głównych wapienia, piaskowca i łupków szaro- 

 wakkowych. Najznaczniejsze kopalnie tych rud były niegdyś w Miedziance 

 i Miedzianej górze, gdzie podkład stanowi łupek wapienny, nadkład zaś kwarc 

 z łupkiem ilastym i gliną. 



Prace Puscha, Zeisznera, Rumera i Hempla, a w nowszych czasach prof. 

 Trejdosiewicza, inż. Michalskiego i inż. Kondakiego dają. zupełny obraz w ru- 

 dę miedzianą bogatych miejscowości gór kieleckich. Przypuszczam, że z dru- 

 giej strony nieobojętnem będzie wyświetlenie kwestyi rud naszych pod wzglę- 

 dem ich składu chemicznego, zwłaszcza wobec tu i owdzie w ostatnich czasach 

 napotykanych nadziei co do ich wielkiej jeszcze obfitości w łonie ziemi zło- 

 żonej. 



Miedź występtije tu w związku z siarką i jako węglan. Miedź rodzima 

 i kupryt (Cu 2 0) należą do rzadziej napotykanych. Do pierwszej z powyższych 

 dwu grup zaliczyć należy: a) rudę miedzianą szklistą (Kupferglaserz), która ni- 

 gdy zupełnie czystą nie bywa i wskutek swej zawartości arsenu, siarki, żelaza 

 i cynku może być za formę przejściową uważaną pomiędzy napotykanemi tu 

 w wielkiej ilości rudami pstremi i błyszczem miedzianym i b) czerń miedzianą 



