Wśród wycieczek moich tatrzańskich, których celem były przeważnie 

 główne szczyty tego tak oryginalnego i tak ciekawego pasma gór, zajmowałem 

 się zbieraniem mchów liściastych i odszukiwaniem o ile było można największej 

 ilości stanowisk tychże roślin, zwłaszcza w pasie alpejskim i nadalpejskim. 

 Z czasem starałem się poszukiwania moje rozciągnąć do całego obszaru wła- 

 ściwych Tatr uważanych orograficznie, a przeto z uwzględnieniem i drobniej- 

 szych szczytów i wyniosłej płaszczyzny otaczającej te góry, określonej rzeka- 

 mi: Dunajcem, Orawą, Wagą i Popradem, a tylko od wschodu mającej suchą 

 granicę idącą mniej więcej od miasteczka Spiskiego Białej (Bela) przez pasmo 

 Magóry Spiskiej ku Pieninom. 



Zebrawszy prócz tego w literaturze wszystko cokolwiek Bryologowic 

 o mchach tatrzańskich podali, jestem w możności przedstawić czytelnikowi wy- 

 kaz około 420 dotqd znalezionych gatunków, co na tak szczupły obszar jest 

 niewątpliwie ilością bardzo znaczną. Już dawniej (Grimmieae tatrenses, 

 p. Pam. Fizyjogr. Tom II za rok 1882) skreśliłem pokrótce warunki sprzyja- 

 jące szczególnej obfitości tak gatunków jak i osobników w Tatrach i sądzę, że 

 z czasem liczba gatunków przenieść może 500. 



Prócz miejscowych lubowników i skrzętnych zbieraczy flory Spiskiej, 

 jak Dr Genersich i Pastor Mauksch (obadwaj w końcu przeszłego i na po- 

 czątku tego stulecia w Kesmarku), tudzież angielskiego podróżnika Toiwnsona, 

 który w opisie podróży swej w 1793 roku odbytej po Węgrzech wymienia nie- 

 które dla Tatrów charakterystyczne rośliny, pierwszym badaczem Flory Ta- 

 trzańskiej był uczony szwedzki Jerzy Wahlenberg. '). 



') Po Townsonie zwiedzał niejednokrotnie Tatry Stanisław S tas zy c, badając jc 

 pod względem gcogno3tycznym, fizycznym a także pod względem roślinności. 



W r. 1804 był przy Morskiem Oku i w okolicach Lodowego; w 1805 na Krywaniu, Lodo- 

 wym szczycie, na Szerokiej Bielskiej, w Kopcrszadach, na Kcsmnrskim. szczycie („góra trzech 

 wierzchów") wreszcie na Łomnicy, na której szczycie z powodu jakiejś dłuższej fizycznej 

 obserwacyi nocował. W pismach jego znajdujemy mnóstwo niezmiernie ciekawych pod naj- 

 rozmaitszemi względami szczegółów tu i owdzie rozrzuconych. Lecz pisma te ogłoszone zo- 

 stały drukiem dopiero w r. 1815. Florystycznc zapiski jego wydają nam się w wysokim stopniu 



