HI 



W nader cieką wem i interesuj ą.cem sprawozdaniu o botanicznej podróży 

 odbytej w 1864 przez Asohersona, Englcra, Kuhna i Reimana, której głó- 

 wnym celem były rośliny jawnokwiatowc, znajdujemy także nieco skrytokwiato- 

 wych, których wykaz podał Kulin a między niemi mchów liściastych zebra- 

 nych w doi. Kościeliskiej i niektórych innych miejscowościach tatrzańskich. 



W 1865 A. Rehman wydal: Spis mchów Galicyi Zachodniej, gdzie prócz 

 Bieskidów uwzględnione są, Tatry. Biegły ten i sumienny badacz zbierał 

 w okolicacli Zakopanego, doliny Stawów Gąsienicowych, Zawratu, Pięciu Sta- 

 wów Polskich, Białej Wody, Swistowej i Felki. 



Hazslinskiego własne dalsze poszukiwania i uwzględnienie pracy 

 Rehmana, pomnożyły znacznie liczbę mchów tatrzańskich w wydanym po wę- 

 giersku 1866 wykazie Mchów północnych Węgier. 



J. Czerkawski z krótkiego jak się zdaje pobytu swego w Tatrach, po- 

 daje w spisie Mchów wschodniej Galicyi i Tatr (1868) wiele stanowisk z pasu 

 alpejskiego i nadalpejskiego. 



W 1870 ogłosił R. Fritze z Rybnika, w sprawozdaniu z podróży bota- 

 nicznej, którą, odbył 1868 wraz z Dr. II se, rezultaty kilku swych tatrzańskich 

 wycieczek (1863, 1865, 1868 i 1869). W wycieczkach tych, wogóle niezbyt 

 długich, znać wytrawnego i skrzętnego zbieracza, który umiał korzystać z czasu; 

 prócz wielu rzadkich rzeczy zebrał około 170 gatunków mchów liściastych, 

 a w tern przeszło 20 wprzód nieznalezionych. Zbierał on głównie w dolinie 

 Kościeliskiej, na Czerwonych Wirchach, w doi. Rączko w ej, Stawów Gąsienico- 



bochnie (Lubochna), wiosce u stóp Liptowskiej Fatry i zwiedza dostępne w tyra czasie szczy- 

 ty tego łańcucha gór. Przez Luczki wstępuje (12— VI.) na W. Chocz. Następnie przez Ilra- 

 dek, dolinę Maluszyny i Boczę, prócz drobniejszych wycieczek, wchodzi na Dżumbir (w tak 

 zw. niżnick Tatrach 21 — VI J. Stąd zwraca się ku głównym Tatrom; przez dolinę Raczkową 

 dochodzi do stawu t. im. i zwiedza szczyt wschodni nad doliną. (Kończysta) 23 — VI. Dąży ku 

 Krywaniowi; dochodzi do najwyższych na nim szałasów, lecz burza i niepogoda zmusza go 

 powrócić do Bielańska, skąd, przeczekawszy słotę wstępuje (3Q —VI.) na szczyt Krywania. Przez 

 llochwald przybywa do Kesmarku, poznaje się z MaukscłPem niegdyś pastorem Sławkowskim, 

 którego zielniki flory Spiskiej dostarczają mu cennych materyjałów i który odtąd w wielu wy- 

 cieczkach mu towarzyszy. Zbadawszy okolice Kesmarku zwiedza dolinę i wzgórze Tokarnia, 

 dochodzi do Zielonego stawu Kesmarskiego (7 i 9— VII.) a następnie (10— VII) od strony Lej- 

 kowego stawu wchodzi aż po tak zw. Łomnickie pole (liahlbacher Grat) na Łomnicę, lecz 

 z powodu śniegów i burzy zmuszony jest zaniechać na teraz szczytu. Z Kesmarku udaje się 

 przez Żdżar do Jaworzyny Spiskiej (zwiedza Kołowe, okolice Czarnego stawu pod Lodowym) 

 i otaczające go turnie (15— VII). Jedzie przez Nowytarg, Czarny Dunajec, Suchąhorę, Terścia- 

 nę, do Orawskich Zamków (18— VII.), a pokilkodniowej słocie wychodząc z Zubcrca przebie- 

 ga dolinę Studzienej Wody (pod Rohaczami 22— VII.) z Pernicy wstępuje na szczyty W. Fatry 

 (część jej północną), wraca do Lubochni, a chcąc ocenić postęp wegotacyi zwiedza po raz 

 drugi (26 i 27— VII.) Salatyn (liptowski), Klakborg i znów przez Boczę wchodzi na Dżumbir, 

 a potem przez dolinę Raczkową na Hruby (3 — VIII) a 5 — VIII przez ^mreczany na Rohacz. 

 Z Hradka na Krywań przez Wychodną, a wstrzymany słotą, zwiedza doi- Koprową aż do po- 

 czątku rzeki Białej (właściwie potok Koprowy) a zatem prawic popod dolinę Ciemnosmere- 

 czyńską, a 10— VIII wchodzi na szczyt Krywania. Z Kesmarku i jogo okolic, wyprawia się na 

 Łomnicę, a po zimnej nocy, przepędzonej koło Lejkowego stawu wchodzi na świeżym śniegiem 



