E N UMERATIO MUSCORUM. T. CHAŁUBIŃSKI. 



7 



Krupa. „Po skalach wapiennych; Strążyska." 



I. 1. Nad Białą Wodą po pod reglami. — Ujście doliny Białego na skale 

 przy wodospadzie. — Strążyska, ujście doliny i aż powyżej dolnej Siklawy. — 

 Kościeliska dolina, dolna brama. — Nowy, żleb od strony Murania. — Nosa 1 , pod 

 czubami. — Skupniów upłaz, grzbiety. — Magóra Zakopiańska poniżej groty, w gro- 

 cie i pod czuba, — 940.-1700. M. 



Secundum varium modum compositionis caespiłum, ramificationis ac foliationis planta- 

 rum, secundum longitudinem variam foliorum facile discerni possunt formae: Gymn. rup. ra- 

 mosissimum, compaelum, steiligerum, cui adhuc forma gracilescens ad i i ci possit: caespitibus 

 mollioribus, innovationibus g r acilioribus : elongatis foliis longioribus. 



Ob magnam variabilitatem formarum afque difficultatem, quacum a nonnullis formis Gymn, 

 curvirostri distinguitur, descriptionem ułriusque speciei mitiutiorem adiungo. 



Gymn. rupestre Schwaeg. 



Caespites aut compacti et compactissimi et tunc minus profundi, pro morę obscurc, vel 

 sordide olivaceo - virentes et brunneo - virentes; snepius usque ad innovationes ultimas terra 

 obruti, rigidiusculi; aut condensati, pulvinaites, molliores ef tunc pro more multo profundiores 

 raro (ex cavernis et umbrosis) omnino laxi, saturate subinde pallide virentes. Inferne semper 

 fuscescentes. 



Caulis a 1 ad 6 centlm. et ultra longus, pro more mox rufescens, aetate atrorufus; sub- 

 fasciculatim, saepius — symmefrice dicholomo— ac fastigiato ramosus, inde in speciminibus anno- 

 sioribus peculiaris iste oriiur habitus, quem praeter Gymnostoma non multi alii exhibent musci. 

 RadiCHlae numerosae, prlncipales robustae, rufae, saepe sat alte ex a x i 1 1 i s foliorum nascentes. 



Folia ad basin cujusvis innovationis minuta: ascendendo multo longiora, semper distincte, 

 saepe autem eximie comantia; erecta et striefa, aut patula et patentia, superne plus minus 

 incurva, vel arcuatim reflexa, siccitate rigidiuscula, stricta aut saepius incurva, in formis 

 autem procerioribus suberispata. 



Etiamsi quoad formam saepe in uno eodemque specimine summopere varient, praeva- 

 let tamen typus proprius, sat facile distinguendus. In genere nempe angusta sunt, oblo:go— 

 ac in comalibus semper lineari - lanceolata, promore subito brovi acuminata; subinde etiam 

 apice angustato quidem sed obtuso, aut brevi mucronatim apiculaio. 



Pars basilaris folii transparens, concava; apicalis concava vel concavo carinata. Cel- 

 lulae partis apicalis plus minus quadratae, chlorophyllo faretae, saepius aegre distinguendae. 

 Costa (maxime pro specie hac c!iaracteristica) fortis, lata et crassa; in media lamina subteres 

 potius quam semiteres (in sectiono transversali utrinque (superne et inferne) prominens plerum- 

 que in apicem producta: in tota fere longitudine e cellulis pluriscriatis constructa, quarum peri- 

 phericae (in sectione transversa) majusculae: mediae (alis laminae unseriatim quasi interposi- 

 tae) majores; inter periphericas autem et medias ad basin folii 1 — 2 strata cellularum valde 

 inerassatarum, aetate punctiforniium conspicifur. Tota costa sat cito rufescit (in formis proce- 

 rioribus) nonnisi lutescit. 



Alae summopere fragiles, margins reefo, persaepe semicanalieulatim inflexo rarius plus 

 minusve recurvo. Utraque superficies laminae papillosa: papillae geminatae breviores vel longio- 

 res semper tamen basi latiusculae; aetate obsolescentes. In sectio ie transversa cellulae alarum 

 subquadratae vel longitudinaliter nac transversim quadranQulae. 



Perichactialia parum a comalibus supremis differunt, praeter quod basi plus m;nu>vc 

 semiamplectentia sunt. 



Seta tenuis pall ida. Theca ovata vel ovato - oblonga, plus minus leptoderma, cinammo- 

 mea ore rufo. vernicosa eyacuata palloscens. Epicarpium e cellulis leniter flexuosis. Ad os 



