8 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



aliquot (3 — 4) series cellularum transversim elo.igatarum, valde incrassatarum. Operculum ro- 

 stellatum, rostello breviori vel longiori rarissime tamen thecam subaequante; recSo vel obliquo: 

 ad marginem operculi cellulae liexaedricae subregulares. 

 Sporae minutae. 



13. Gymiiostoiiiuni cunirostnim H. 



forma a. et 

 var. microcarpum. N: & H. 



In rupibus tam siccis (formae humiliorcs) quam humidis (formae procerio- 

 res), tam calcarcis (freąuentius) quam siliceis. Minus copiosum ac praecedens 

 et minus freąuenter fructificans. 



Ha.zsl. (1855) „G. curvir: H. var. microcarpum bildet dichte 1 — 1'/ 2 " hohe 

 Rasen am nordustlichen Abliange des Stirnbergs." 



— (1866) in jugis calcareis orientalibus Tatrorum praeoipue in Rothbaum- 

 grunder — Thal. [i. microcarpum N. & H. in Vaskapu (Skalne Wrota). 



Rum. „In wenigen verkummerten Rascben auf Kalkfelsen bei Zakopane." 



— (1879) „w rozpadlinach skal Białego ponad Zakopanem, z owocami." 

 Czeek. „Tatry, hale, na głazach." 



I. 1. Kościeliska dolina; Kira; szczelina zwana Krakowem. — Lejowa dolina. — 

 Chochołowska doi. powyżej górnych szałasów (granit). — Między Ściany dolina za 

 Muraniem ku Nowemu. — Nowy, zleb ku Muraniowi. — Sarnia skała, grzbiet. — Oso- 

 bita, pod czuba (kwarcyt). — Od Huczawy ku Koperszadom (bok W. Koszaru). ■ — 

 Ma góra zakopiańska pod i nad grotą. — Murań ku czubie (t. z w. Zagroda Jagnięca).^ — 

 Giewont poniżej i powyżej Szczerbiny. — Nad Czarnym Stawem pod Kościelcem poni- 

 żej Zmarzłego (granit). — Mięguszowski Szczyt poniżej i powyżej' przełęczy, (gra- 

 nit). — 940.— 2300. M. 



Caespites compacti et compactissimi, saturate sacpe olivaceo-virentes, aut brunneo-viri- 

 des, rarius pallide olivaceo virentes, aut innovationibus saturate viridibus mox autem sub illis 

 ferrugineo-fuscescentes; vix unquam tcrra obruti. 



Caulis ab 1 ad 10 centim. et ultra longus, gracilis, tragilis, mox brunniscens; dichotomo 

 et fastigiato — in speciminibus annosioribus numerosissimis vicibus ramosus. Radiculae pfus 

 minusve nnmerosae, rarius stupam formantes; principales vix unquam tam robustae, quam in 

 specie praecedenti. 



Folia ad basin innovationum minuta: ascendendo sat subito majora, comantia, pro more 

 conferta, imbricata, evidenter trifaria, rarius inferne dissita, superne conferta. Stricta, rigi- 

 diuscula, patula; apice leniter incurva vel recurva; siccitate apicem versus plerumque incurva, 

 alis complicatis. Quoad forniam miuus variant, quam in specie praecedenti. Ex anguste ovata 

 basi lanceolata subinde elongato lanceolata, acuta et acutissima. Pars basilaris nonnisi inferne 

 concava suDerius autem mox carinata; apicalis semper acute carinata. 



Costa minus crassa scmiteres potius, nec, unquam tam lata quam in G. rupestri; unde 

 magis dorso prominens excipi(ur; pro more ante apicem evanida, aetate vix unquam rufescens 



