ENUMERATIO MUSCORUM. T. CHAŁUBIŃSKI. 



83 



\ l M, Webera Ludwini fSprengj s. (s. ed. I.J. 



(Webera comniutata S. (s. ed. II.). 



In terra arenosa humida regionis alpinae et supraalpińae; frcquens et 

 usque ad 2200. M. saepius et ditissime fructificans; in plaga superiori regionis 

 supraalpińae nonnisi sterilis. 



Rni\r. ,,In der alpinen und supraalpinen Region des Tatragebirges auf 

 feuchtem Granitschutte sehr haufig. Czarny Staw, Zamarzłe, Żabie, Zielone jezioro, 

 Felka." 



Lmp-r. (p. 51.) ,,am polnischen Kamme. (6889'. h.)." 

 Jur. „ara lange-See (Bo sn.)." 



I. 1. Wierchcicha, nad szałasami. — Ciemnosmereczyńska, poniżej stawów. — 

 Doi. Suchej Wody (pomiędzy Kończystą a lupą.). — Nad Zmarzłem pod Zawratem. 

 Doi. Pięciu Stawów. — Kozi Wirch. — Żabie. — Zielony staw, pod Żel. Wrotami. 



Formam sterilem, ramulis tenuissimis et numerosissimis in caespitibus 

 compactis; foliis brcvioribus siccitate tamen haud strictis nec cauli appressis, 

 transitum quodammodo ad W. gracilem sistentem: Zawrat. — Gierlach, zleb ku 

 Batyżowieckiej • — i szczyt główny powyżej 2400. M. Wysoka, szczyt. — Łomnica, 

 szczyt. — 1650. — 2633. M. 



\%. Webera gracilis (ScMeich.j Be Not. 



(W. coillliiiitata [i. gracilis S. s. ed. II.). 



In detritu rupium graniticarum plus minusve humoso regionis alpinae et 

 inprimis supraalpińae; raro sed ditissime fructificans, in summis alpibus nonnisi 

 sterilis. 



Rhm. (W. Ludwigii p. gracilis.) „Polska przełęcz." 

 Lmpr. (p. 13.) „Felka-See und kleine Kohlbach." 



I. 1. fructigeram: Doi. Jaworzyńska pod samym Lodowym. — Poniżej Polskie- 

 go Grzebienia, na miejscu jednego z licznycb stawków od niedawna zasypanych 

 ku doi. Litworowej. 



Sterilem: szczyty i granie Średnich Rohaczy. — Krywań. Nad przełęczą pod 

 szczytem. — Grań pomiędzy Koprowym a Czupryną. — Kołowy, szczyt. — Gierlach, 

 zleb ku Batyżowieckiej. — 1 ( J00. — 2500. M. 



Spocies in forma sua łypica valdc a 11'. Ludwiyii divcr$a; in caespitibus tamen steri- 

 libus tot transitus ad W. LudwigiL exhibens ut, ctiamsi foliis strictis et appressis facile adhuc 

 distingui possit, de gravitate tamen notarum specifica plusquam dubitare liceat. 



