ENUMJSKATIO MUSOOllUM. T. ClIALUIiJNSKJ. 



161 



388. II y |» ii ii iii dilatatum Wih. 



In rupibus ct saxis rivulorum a regione subalpina usquc in supraalpinam. 



I. 1. Potok w lesie poniżej Czarnego .stawu pod Kościelcem ku Kopieńcowi, — 

 i pod samym Czarnym. — Doi. Chochołowska. — Doi. Jarząbcza tuż nad Chocho- 

 łowską. — Potok Rohacz, w góvnćj części Zuberskiej doliny. — Między Salatynem 

 ;i Rohaczami.- Doi. Pięciu Stawów. — Żabie. — Ujście Morskiego Oka, nad Rybiem. — 

 Pod Przehybą, w górnej części Koprowej. — Krywań tuż pod Kotliną. — Doi. Mły- 

 nica przy wodospadzie (Schleierwasserfall). — Potok między Ignacowemi stawami 

 w doi. Mięguszowskiej. — Staw Batyżowiecki, ujście. — Świstowa, nad samą. doi. 

 Białej Wody i w górnej części pod Zmarzłym. — Jaworzyńska doi. potok od Zielo- 

 nego. — Lodowy, zlcb nad doi. Pięciu Stawów Węgierskich. — 1320. — 2250. M. 



//. molla et U. dilatatum in formis suis typicis quam maxime ipso jam habitu differenłia, 

 maximam tamen variabilitałem characterum exhibent ita ut formae transgressoriae non solum- 

 modo in uariis locis, sed saepius in iisdem caespitibus, imo in ramulis unius ejusdemque 

 plantae oceurrant. Quamobrem utramcjnc plantam pro subspecie potius, quam pro speoie bene 

 limitata considerare coacti sumus. 



Non datur fere rivulus alpinus, ubi plantae haec ex subgenere Limnobli non obveniant. 

 Saepissime legimus formas U. dilatati aut mere typicas, aut parum adhu: modificatas ita ut 

 sine ulla difficultate ad hancce speciem referri possint. Notandum solummodo est, quod costa 

 foliorum annosiorum pro morę lutescit et cellulae auricularum etiam in illis lutescentes vel 

 aurantiacae fiunt. Vix minus frequenter obveniunt formae, quae notas characteristicas H. mol- 

 lis et II. dilatati tali in gradu sibi invicem admixtas exhibent, ut jam difficile sit dijudicare, 

 cuinam speciei sint adnumerandae. Forma denique mere typica II. móllis jam multo rarius nobis 

 oceurrit, et adhuc saepe in uno eodemque specimine ramuli, aut foliola singula dantur quae ad 

 alteram potius speciem referres. 



Quae autem modificationes a statione plantarum, ab earum sede pendent. Sic ex. gr. 

 in udis supraalpinis, in rupibus continuo aqua nivali humectatis caespites observantur dilabiles, 

 mollissimi, caule primario sola basi denudato, foliis undique patentibus, parum confertis, plus 

 minusve concavis, ellipticis vel oblongis e medio sensim angustatis, brevi et mutice acuminatis, 

 plus minusve serratis; reti laxiori, breviori; costa bifurca uno crure medium laminae attingente; 

 ipsa vix unąuam lutescente; auriculis minus distinctis. Non dubitandum est quin //. molle ante 

 oculos habcas. 



In rupibus continuo, vel per majorem anni partem aqua imme'rsis uniformiter fluente nec 

 turbulenta (ut ex. gr. ad ostia lacuum), caespites observantur molles, caulibus secundariis 

 a basi fere foliosis: magis congestis. Rete foliorum breve quidem sed angustius, saepe tamen 

 in eodem caespite longius. Costa et auriculac citius lutescunt. Perigynia foliolis plus minusvc 

 obtusis vel acutioribus. Perichaetium esulcatum vel liaud profunde sulcatum, costa tenuissima 

 vel vix ulla praeditum. Saepius in talibus locis accidit, ut pars ejusdem caespitis ad latus 

 saxi vigeat ubi aqua magis turbulenter defluit ct statim planta habitum mutat; saepius jam fo- 

 lia plus minusvc homomalla fiunt (saepe in singulis ramulis ejusdem plantae), magis explanata 

 et rotundata, solo apiculo magis distincto; margine integro: costa mox jam ct semper lutescit, 

 auriculae plcrumque magis distinctae. Perichaetium profunde sulcatum fit, et costatum, saepis- 

 sime foliis apice fimbriato-crosis. 



Ad latera denuo plurimorum rivulorum, ubi caespites pluries per annum modo aeri cxpo- 

 siti, modo subito inundati ct guidom impetu aquac continuo tunc jactati. sub cataractis denigue 



Pam. Fizyj.— Tom. VI. 



Dział III. 21 



