ZESTAWIENIE PAPROTNIKÓW POLSKICH J. ROSTAFIŃSKIEGO. 241 



W Pamiętniku Fizyjograficznym znajduje się pięć prac wspominających 

 paprotniki i bliżej nas z tego względu obchodzących. 



Pan F. Karo we florze Częstochowy (I p. 208), podaje 21 paprotników 

 właściwych tej okolicy. W następnym tomie p. K. Łapczyński pisząc: ,,0 ro- 

 ślinności jawnokwiatowej okolic Warszawy" wymienia 5 paprotników i zazna- 

 cza, że we florze tej znajduje się osiem paproci. 



Tom III Pamiętnika zawiera: „Spis rzadszych krajowych roślin zebranych 

 w latach 1881 i 1882 w okolicach Lublina, oraz pod Stawską górą za Cheł- 

 mem", i). F. Karo, w którym wyliczono pięć paprotników. Przy tej sposobno- 

 ści zaznaczyć muszę, że wobec bardzo powierzchownej znajomości rozsiedlenia 

 krajowych roślin Pamiętnik powinienby zwracać uwagę autorów na dokładne 

 wyliczanie roślin flor miejscowych, bo nikt wiedzieć nie może co należy w da- 

 nej okolicy do roślin pospolitych i tylko przez liczne a dokładne zestawienia 

 statystyczne możemy z czasem dojść do gruntownego poznania flory krajowej. 



Czwarty tom Pamiętnika mieści p. B. Eichlera: „Spis mchów liściastych, 

 widłaków, skrzypów i paproci, zebranych w dobrach Międzyrzeckich oraz 

 w trzech innych stano wiskach gubernii Siedleckiej." Autor wylicza w nim 

 18 paprotników; jak na lokalną florę niemała to ilość i świadczy o sumien- 

 nej pracy autora. 



Nareszcie w ostatnim tomie wydrukowany „Spis paproci krajowych pana 

 F. Kamieńskiego, zawiera 24 gatunki, między innemi nieznane przedtem: 

 Phaegopteris Robertianum, opuszcza jednak znane już Klukowi nawet: Osmun- 

 da regalia i Aspidium Lonchitis. 



Taką jest literatura; poza nią posiadam bardzo liczne zapiski pocho- 

 dzące z różnyęh zbiorów Jastrzębowskiego oraz z bogatego zielnika p. Fe- 

 liksa Berdaua. 



II. 



Spis systematyczny. 



Przedewszystkicm zaznaczyć należy na wstępie, że literatura nasza pocho- 

 dzi przeważnie z czasów, kiedy paprotniki nie były szczegółowo zbadane, stąd 

 też autorowie nasi nie podają licznych odmian, które zwłaszcza wskutek prac 

 A. Brauna, Ileuficra i Mildcgo zostały odróżnione. Niewątpliwie odmiany te 

 w znacznej części znajdą się i w kraju naszym; podawać ich jednak przy każ- 

 dym gatunku nie będę, bo kto chce dziś paprotniki oznaczać, ten musi mieć 

 dzieło czy Mildego czy właśnie wychodzące, jako trzeci tom Rabenhorsta: 

 „Kryptogamen Flora von Deutsohland, Oesterreich und der Schwciz", Luersse- 



Pam. Fizyj.— Tom VI. Dział III. 31 



