ZESTAWIENIE PAPROTNIKÓW POLSKICH J. KOSTA FIŃSKIEGO. 



245 



mierz, między Kluczko wicami a Opolem (Bcrdau); Kielce, góry St. Krzyskic, 

 Sandomierz, Ojców, Zloty Potok, (Jastrzębowski); Olsztyn (Karo). Wogólc 

 zdaje mi się, że jest daleko pospolitsze w południowych stronach kraju. 



12. Ph. Robertiana A. Br. Kam. V. 110. Lasy na skalistem podło- 

 żu, skały, mury. Dotąd tylko Ojców (Jastrzębowski) i Bielany (Kamieński); 

 z pewnością pospolitsza tylko nic zwracano na nią bacznej uwagi. 



— Między Ph. Dryopteris a Robertiana znany jest mięszanicc; do 

 odnalezienia. 



? Ce ter ach officinarum Willd. K. I. 59; Sz. 2. R. 55. Rośnie 

 na skalach i murach. Paproć to stanowczo wschodnia, pospolita na południu 

 i zachodzie, spotyka się jeszcze tu i owdzie w środkowych i północnych 

 Niemczech, ale niema jćj na Szląsku a w najdalszem północno wschodniem sta- 

 nowisku, w G rudziążu, rośnie tylko na fortecznych murach, mogła się tam wici; 

 dostać w skutek starodawnej hodowli jako roślina niegdyś słynnie lekarska. 

 Kluk, za którym powtarzają tylko wiadomość Szubert i Ruprccht, pisze: ,,ja 

 znajdowałem na kupach kamieni w lesie z dawna złożonych i przerosłych." 

 Możnaby powątpiewać o trafności oznaczenia, gdyby roślina nie była tak cha- 

 rakterystyczna, że można za nią wziąść chyba tylko Aspidium Lonchitis, ale 

 Kluk także i to podaje; z drugiej znów strony roślina nie znajduje się dalej na 

 wschodzie, ani na Krymie i na Kaukazie, więc przypuszczam, że ją Kluk zna- 

 lazł także jak w Grudziążu, zdziczałą tylko wskutek dawniejszej' hodowli 

 gdzieś w okolicy miejsca, którego bliżej nie podaje. Stanowczo nie krajowa. 



13. Pt er i s aąuilina L. Sch. 1. c; Ern. 43; K. II. 240; Sz. 5; D. 91; 

 R. 45; B. III. 511; M. 306; Kar. I. 210; Łap. II. 347; Eich. IV. 242; Kani. V. 



109. Lasy, wrzosowiska, łąki podleśne, na nieurodzajnej glebie bardzo pospo- 

 lita. 



Podrodzina Aspleniaceae Mette. 



14. Blechnum Spicant With. K. II. 1(11; Eich. IV. 242; Kam. V. 



110. Wilgotne cieniste lasy, b. rzadka. Podlasie, „znajdowałem w lasach pa- 

 górkowatych" (Kluk); las Jelnicki (Eichler); Ojców (Jastrzębowski). Zapewni' 

 w całym kraju choć rzadko, bo Georgi (Rup. p. 45) podaje ją z okolic Grodna. 



15. Scolopendrium vulgare Sm. Sch. 1. c: Georgi 1. c; K. I. 59; 

 R. 44; W. L. 1. c; N. II. 107; B. III. 511; M. 307; Kun. V. 1 10. W rospa- 

 dlinach skał, cembrowinach kamiennych, cienistych lasach i na zacienionych 

 murach. Chełmowa góra w dolinie Ojcowa (Jastrzębowski); w lesie od połu- 

 dniowej strony Pieskowej skały (Rostafiński); od południowej strony koło Smo- 

 lenia, między Pilicą i Olkuszem (Berdau). Na trzeci em stanowisku widziane 

 także przez pana Slósarskiego. Wogóle wyłącznie południowa i bardzo rzad- 

 ka, nic przekracza na wschód Wisły. 



IG. Asplcniuni se p t e n t r i o n a 1 e Ho Hm. Sapalski 1. c: M.' 30i'i; 

 Kam. V. 110. W szczelinach skał i murów. Na skalach góry St. Krzyskii i od 

 wschodnio południowej strony klasztoru (Jastrzębowski); kolo Sandomierza 



